Beyaz Bir Kağıt
Psikoloji testlerindeki gibi mürekkebe batmış
Bembeyaz bir kağıtsın aslında sen
Sorsalar bana,o lekelerden fazlasını görürüm bilirsin..
Seni ilkin beyaz gösterdiler bana
En kafayı yediğim zamanlar…
Sonra garip lekeler sıçrattılar yüzüne
Tanı bunu dediler,içini gördüm,sevdim seni eskisi gibi
Bir sonrakinde karaydı mürekkep, daha bulamışlar sanki seni
Mümkün mü tanıyamamam,ben tanıyorum,onlar şaşıyorlar
Bilmiyorlar ki kokunu ezberlemişim çoktan…
Yüzünü görmesem de, tanırım bu kokuyu
Pis kokulu bir kuyuya düşmüş olsam bile…
Yetmedi sınanmamız…
Burnumu tıkadılar,gözlerimi bağladılar
Yap dediler,tanı yine…
Hissettim seni odada,hissettim ama söyleyemedim
Söyleyemedim,buruşturup atıverirler seni diye…
İnanmışlardı,geçmişim sınavı
Elime verildi bir beyaz kağıt üstüne basmışlar:
‘AŞIKTIR…’
Sevindim ,gözlerim parladı,
Buruşturup atmamışlar işte,ellerimdesin…








