Ekleyen : M. Joli
Tarih : 10 Şubat 2008
Kategoriler : Şiirler
Yorum Sayısı : 0
Yazıya, Yorum Yapabilirsiniz. yada Geri izleme yaparak sitenizde yayınlayabilirsiniz.

Uykusu çalınmış gözler bakıyor bana her gece,sesi hızla üstüme düşen bir göktaşı gibi
Sesi kaybetmeyi mi kazanmayı mı amaçlamış sesi yaralamayı mı istemiş deli gibi
Devirdiği şişeler kaç gece kaybettirmiş kaç parça ezmiş avuçlarında
Kaçına tükürmüş ve bana kaçını yutturmuş,kaçı kalmış boğazımda… 

Bana ne yapmak istemiş nereye göndermek düşürmek bitirmek nerede…
Hangi kolumu tutmuş da bırakmamış kanlı elleri ezmekten morarmış kan çanağı gözleri
Hangi parmakları acı vermiş tenime,kaçı yanmış kendi cehenneminde
Kaçı tutmak istemiş saçlarımı eritmek kaçı yitirmek istemiş kendini

Yüzü…dudakları mı başlamış ilk yangınları körüklemeye
Dokunmadan ateşe kaç hücresi yanmayı beklemiş…
Hangi sözü gelmiş oturmuş ciğerime hangisi gitmemiş kalmış cam gibi batmış
Kaç tanesi zamanla çürümeyi beklemiş yapamamış yapısı izin vermemiş bozulmaya

Kim demiş kulağına tutmuş koparmış en sonunda dinlemeyi unutturmuş
Kaç kişi içimde konuşmaya çalışmış kavga etmiş kendisiyle çatışmış yırtamamış susmuş!
Ve kaç tane ben intihar etmeyi seçmiş denize düşmüş yılana sarılmış yılan iyi çıkmış
Şaşırmış mış lara etiket yapmış kendi teninden tutturamamış dikiş dağılmış

Ruhuma hangi koku tesir etmiş hangi yol onu bölmüş toplamış bazen çarpıp yerden yere vurmuş
Koku…kokusu…hangi başlangıçta kalmış orda öylece bir ten ve bir burun,nefes…sıcak…
Nerde kalmış is li havası sisli gökyüzü…siyah bir istasyon…
Benim gözlerim kalmış geride,bakmış,çeşmesine uzanmış ellerim,boşalmış…
Giden gitmiş,kalan kalamamış vazgeçmiş ellerinde düşünceleri durmuş trenin önünde
Ya da arkasında…bitmiş,giden bitmiş,tren gitmiş,gitmekle kalmak arasında bir boşluk
…havada kokuda kalmış,solmuş…