Bu Ne Yaman Çelişki Anne..!
Bir hayat kayar ellerinden tutamazsın… Boşluktur sımsıkı tuttuğun ve avuçlarından başlarsın hissetmeye yeryüzünün anlamsızlığını… Tırnağının ucundan saçının teline kadar bir firara yelteniş hakimdir benliğine… Hayat koskoca bir yükü koymuştur sırtının tam ortasına… Belini doğrultamazsın… “Kalk..!” diye haykırmaktadır her yeni gün “taşı..!”
Taşınamaz bir yüktür artık yaşamak ve dünya sana aldırmadan dönmektedir hala… Gece gündüze karışır, yağmur toprağa… Bu çıldırtan dengenin ortasında dengesiz bir yolculuktur yaşadığın… Çizgiyi tutturmak artık imkânsızdır… Zamanla bir şizofrene dönüşürsün..! Hayallerini gerçekmiş gibi yaşarsın ve anlık gel-git ler sonucu çıldırma safhalarında bulursun kendini… Kimseye zarar vermemek adına kimsesizliği dilersin çevrenden… Sırtındaki koca bir kamburla yol alırsın geride kalanların ufkunda… Bu göçün sonuna doğru patlatırsın sirenini… Ne var, ne yok sayarsın içindekileri… Kıyamet günahlar çıkar dilinden. Susturulamazsın…
Yaşamak mıdır helal olan yoksa yaşamamak mı ?
Çocukluğunda anlatılan masalları hatırlayıp son kez
Helalleşmeden kimseyle ve helal saymadığın bir hayatın son perdesini çekersin…
Bu ne yaman çelişki anne..!
30 Ağustos 2008







Eylül 23rd, 2008 - 00:24
Paylaşım için teşekkürler