Ekleyen : Ozan Önder
Tarih : 25 Ağustos 2008
Kategoriler : Açıklıyorum
Yorum Sayısı : 0
Yazıya, Yorum Yapabilirsiniz. yada Geri izleme yaparak sitenizde yayınlayabilirsiniz.
Paylaş

Susuz şehrimde canıma su katana ithafla….

Korkuyorum bebeğim… Sana sahip olabilmek için katettğim onca yol var ki… Sana bu kadar aşık olacağımı nerden bilebilirdim. Seni bu kadar seveceğimi nasıl anlayabilirdim. Oysa sadece bir umuttu içimdeki seni örseleyen. Sana bu kadar ait olabileceğimi nerden bilebilirdim ki… Kendime şaşırıyorum biliyor musun. Bu kadar aşık olmama şaşırıyorum.  Oysa sadece “şimdi sen benim sevgilim olsan” la başlayan, “ sensiz bir hiçim” le devam eden bir sevdanın tam ortasındayım şimdi. Gözlerine baktığımda dahada aşık oluyorum her geçen saniye. Sen şimdi karşıma geçmiş “KORKUYORUM” diyorsun. Hayır cansuyum. Hayır ben korkuyorum asıl. Seni kaybetmekten korkuyorum. Senin kalbine dokunamamaktan korkuyorum. Gözlerine bakamamak, seninle uyanamamak, yarınlarımı düşleyememek… İşte bunlar korkutuyor beni. Bi düşünsene, sana “seni seviyorum” diyememek nasıl bir ağr yük omuzlarıma. Ben bu günlere kolay gelmedim. Türlü türlü sevdalar, türlü türlü aşklar yaşadım. Yalan, faydasız aşklar. Şimdi sen varsın yangınımın tam orta yerinde. Seni kendimden çok sevmemin nesi yanlış. Sen buna değersin. Bunu en güzeliyle, en fazlasıyla hakedensin. Sorun seni çok sevmemse eğer ben bununla yaşamaya mecburum. Sen buna alışabilecekmisin acaba?.. Kaderimiz bizi birleştiren. Cansuyum, sevdiğim, yarim… Kaldırımlarda geçirdiğim yaşamıma ışık olanım. Ben herşeyimle seninim.

Bilmen gerek.

Hatırlaman gerek.
SENİ SEVİYORUM…
SENİ SEVİYORUM…
SENİ SEVİYORUM…

25.08.2008 22:46