KalemKurusu

O sıralar, gündüzleri lüks bir alışveriş merkezinde bir kitapçıda asgari ücrete tezgahtarlık yapıyor, geceleriyse gün ışığında şahit olduğum çirkinlikleri unutmak için deli gibi içiyordum.
Tipler yine olağandı. Olağan, olduğu gibi, patlama yok heyecan yok, risk yok, endişe yok, olması gerektiği gibi. Sıradan ve ölümcül hayatlar. Yemek artığı gibi akşamların gündüze vurmuş yağ lekeleri gibi yüzler. YÜZDE YÜZ ÖLÜM ve YÜZDE YÜZ GARANTİ. Yazının Devamı »

Sunay Akın ilk şiirini 9 yaşında meteoroloji müdürlüğünde çalışan bir memurun kızına yazar. Kızın isminin baş harflerinin dizelerini oluşturduğu şiiri evlerinin terasında bulunan odunluk kapısının iç kısmına yazar. Kız balkona geldiğinde odunluğun kapısını açar. Mahsusçuktan!…

Yazının Devamı »

“Bir hafta kalıp içtim, kiranın bitmesini bekleyerek, sonra da Village’in dışında bir oda tuttum. Derli toplu büyükçe bir odaydı ve çok ucuzdu, nedenini anlayamamıştım. Köşede bir bar buldum, bütün gün oturup bira içtim. Param hızla tükeniyordu, ama her zamanki gibi nefret ediyordum iş aramaktan. Sarhoş ve aç geçirdiğim her dakikanın benim için özel bir anlamı vardı. O gece iki şişe porto şarabı alıp odama çıktım. Soyundum, bir bardak bulup ilk şarabı koydum ve karanlıkta yatağa uzandım. İşte o zaman anladım odanın neden bu kadar ucuz olduğunu. “L” treni pencerenin önünden geçiyordu. Durak pencerenin önündeydi. Tam önümde. Odanın tamamı trenin ışığı ile aydınlanıyordu. Ve bir tren dolusu yüz geçiyordu önümden. Korkunç yüzler: fahişeler, orangutanlar, deyyuslar, kaçıklar, katiller, efendilerim. Sonra tren yavaşça hareket ediyordu ve oda bir kez daha karanlığa gömülüyordu bir sonraki tren dolusu yüzlere kadar ki her seferinde beklediğimden çabuk geliyordu. İki şişe şarap almakla ne iyi etmiştim.” Yazının Devamı »

Yeraltı edebiyatının prensi : Fatih Kaynak

Kimi zaman umutsuz kimi zaman sebepsizce mutlu… Kadınlar, alkol ve üçüncü sınıf işler arasında yaşamla boğuşurken kimi zaman da ayakta kalabilme mücadelesine dair tüm bunların dışında başka bir çıkış yolu aramaya çalışan bir adamın hapishanelerden soğuk bar taburelerine, yalnızlığın arka sokaklarını kararlılıkla bir bir adımlayışı… Yazının Devamı »

1966′da Trabzon’da doğdu.Gerçek ismi Umay Gedikoğlu.
1990 yılında “Hush” topluluğundan eray artan ve melih rona ile ilk müzik çalışmalarına başladı. “Leprechaun” adını verdikleri bu toplulukla kısa bir süre çalışma yapan umay’ın pop rock tarzında çıkmış “Umay Umay” (1994), “Naylon” (1996) ve “Ağzı Bozuk Aşk Mektubu” (2002) adlı üç albümü vardır.

Yazının Devamı »

John Fante, Bukowski’nin en sevdiği adamdır. Bukowski’yi keşfeden, sonrasında da Bukowski’nin O’nu keşfettiği adam. Özellikle hayatının son yıllarını pek iyi geçirmemiştir Fante. Şeker hastalığı yüzünden gözleri gitgide karanlığa alıştığında ve iki bacağı da kesildiği zaman karısı ve Buk yanında olmuştur.

 İlk kez “Toza Sor” ile keşfettim O’nu. Sonra da diğer kitapları çıktıkça aldım okudum, aynen Bukowski’de olduğu gibi. Bu konuda hiç eksiğim yok. Okudukça mutlu oldum, her defasında da “bir tek ben değilmişim be” diyip durdum.  Yazının Devamı »