Çikolatayla Gelen Mutluluk
Mutlaka bitecekti bu aşk da…
Kontörü biten telefon gibi,
Söylenememiş sözler bırakacaktı ardında
Kelimenin biri yarım kalacaktı
Ve karşıdaki asla tahmin edemeyecekti
Ne de olsa taş kalpliydi o
O en anlamlı kelime bitirilse de anlaşılamayacaktı
Mutlu olmanın çikolatasız bir formülü aranacaktı
Bulunursa ne mutlu…
Ana –kız gibi dertleşilecekti en yakın arkadaşla belki
Lambalar söndürülüp gerçeğin mumları yakılacaktı sessiz masalarda
Ve buz dolabından yeni çıkarılan buz taneleri gibi
Soğuk olacaktı o ateş de
Perdeye düşecekti hüzünlü yüzlerin gölgesi
Ve o en yakın dost bile anlamayacaktı belki
Son kez denenecekti sızlanmak
Ve de çare olamayacaktı acıyı anlatmaya
Öylece bakacaktı dost ve senin yine bir yerlerin acıyacaktı…
Televizyon kendi kendine açılacaktı
Ve sen sıçrayarak uyanacaktın en huzursuz uykundan
Adına yakışır bir törenle geri dönecektin mutsuzluğa
Ve belki de bir parça çikolata arayacaktın yastığının altında…







Haziran 6th, 2008 - 21:43
Kötü sözlerimiz var her şey yolunda gitmediğinde …Özürlerimiz var pişmanlıklar ardında…