KalemKurusu

Saatlerce uyumamak.Hem de sabaha kadar. Güzel bir duygu. Ötesinde biraz da yorucu. Şimdi saain 07:00 olmasını bekle sonra dışarı çık,gazete al ve haberler… Kim bilir yine nerl var gündem de.. Sonra sabah 10:00 gibi uyu.Akşam kalk işinin başına geç. Sonra sabahla ve yine gazete ve gündem. Günler devamlı böyle geçer mi bilmem ama dur deme vakti belki de geldi. Aslında memnun olmasına memnunum da bunların tek müsebbibi yine benim. İnsan bir şeylerin peşinde hayat boyu. Son günlerde bunu daha iyi gözlemliyebiliyorum. Bugün ilk defa İzmirime yağmur yağdı. Özlenilen duygulardan da bir tanesiydi tabii. Bir çok malzeme çıkar ya uağmurdan, bende çıkardım ve meyvesini de aldım. Saat kaç oldu hala şimşekler çakıyor gökyüzünde. Kimileri gelip,gök gürültüsünden korkuyorum.Uyuyamadım dese de hak vereceksin. Erkek değil hiçbiri. Narin, ince, kırılgan, kaprisli ve çocuk…

Çocuk olmak var bu dönemde..Hatta dün gece yine yağmurdan ve kış mevsimlerinden çıkardıgım bir malzeme ile bir bayan gelip;Sercan bey yagmur yagdıgında çocugumla pencerenin karşısına geçer ve izleriz.Bunun üzerine ne zaman gök gürlese,çocugum ‘Anne gök patlıyor’ der…Amma gülmüştüm..Gök patlaması.Çocuk olmak veya onların hayal dünyasında gezintiye çıkmak ender,farklı duygulardan bir tanesi..

Çocuk olasım var