Ekleyen : M. Joli
Tarih : 15 Şubat 2008
Kategoriler : Editörden, Şiirler
Yorum Sayısı : 4
Yazıya, Yorum Yapabilirsiniz. yada Geri izleme yaparak sitenizde yayınlayabilirsiniz.
Paylaş

Dünya yıkıntıları indiğim basamaklar
Adımlarımla mührümü bastığım sokaklar
Gözlerimle altını çizdiğim insanlar,uzaklıklar
Ve ben eflatun bir yalnızlığa doğru koşar adım,ellerim nemli ağlamaktan…

Kararsız sözcüklerle kurmaya çabaladığım cümleler
Belki bir parça olsun sana açlığımı unutturur dediğim gülümsemeler
Kendimi bulmaya çalıştığım işte bu yalnız kalabalık hayat döngüsü
Yoksan dönmeyen,varsan durmayan bu deli eden fotoğraflar dizini…

Bir kanat alıp eskiciden geliyorum pencerene şimdi
Kırıyorum kapılarını öldürüyorum seni içine alan karanlığı
Şimdi ne yapıyorum biliyor musun
Gözyaşı örüyorum bir örümceğin ellerini ödünç alarak
Şimdi ne düşünüyorsun bilmek istiyorum
Ellerini mi kesmeyi,bedenini mi yakmayı…
Yoksa ben gelene kadar uykusuzluk grevi yapmayı mı…

Yolumun üzerinden geçen ilk treni kaçıracağım

Aşk korsanıyım diyeceğim beni götürün bu trenle yoksa patlatacağım rayları
Ki çoktan infilak etmiş olacak bendeki sana giden tüm raylar
Beni senden ayıran beni atomlarıma ayıran tüm raylar

Saatleri sökeceğim bir gece tüm istasyonlardaki
O büyük insanın gözüne sokan zamanı,zamanın geçtiğini
Zamanın nasıl da geçip gittiğini,nasıl dolduğunu,bittiğini
İnsanın gözüne sokan o bütün saatleri parça parça edeceğim işte bir gece
Bir tanesini de kapına bırakacağım,kapına asacağım
Oraya çakacağım o duvara,o geçmeyen zamanı artık günlerimize ekleyeceğim

Bütün yalnızlıklara ithafen ağlayacağım bu gece…

_mjoli*