KalemKurusu

Zaman geçiyordu
ve hiç bir şeyin farkına varamıyorduk.
Beklediklerimiz gelmiyor
sevdiklerimiz sevmiyordu.
Bir telefon sesine
hasret kaldığımız oldu
çoğu zaman…
Hiç değilse bi yanlış numara arasaydı …Konuşabilseydim birileriyle…
Yanlışlıkla çevrilen bi telefon sesi bozsaydı evimdeki sessizliği..
Bir yerden taşınır gibiyim.
Sanki geride
çok şey bırakmışım benden kalan..
Pencerelerimdeki beklemeler
ve kapı kolundaki parmak izleri
duvarlarımdaki gülümsemeler,
gün batımını seyrettiğim balkonum,
koltuğa dökülmüş birkaç damla çay lekesi,
çekmecelerime sakladığım
kimseye yaşatmadığım günler
ve sen sevdiğim
ve sen…
sanki seni bırakmışım geride
seni saklamışım çekmecemdeki sararmış çarşaflarımın bi köşesine.
Yıprattığım ne varsa bu hayatta
sanki seni koymuşum onların arasına…
Ertelenmiş bi hayat bu
hep daha sonra yaparımların içine koyulmuş
ve asla yapılmamış.
Dünü yok
bugünü yok
ve belki
yarını olmayacak bi hayat.
Sokakta bi başına gezen
bi sürü insan
kimbilir belki çoğu aynı şeyi düşünüyordur.
ben ne yapıcam.
nasıl telafi edicem hatalarımı.
kırdığım kalpleri nasıl onarıcam
ve daha bi sürü soru işareti var noktalanmayı bekleyen.
Ben seni bırakmıştım sevdiğim
ve kimbilir
daha neleri bırakacağım geride.
sen sevdiğim artık bir yabancısın gözlerimde
artık eskisi gibi
heyecanlanmıyorum seni görünce
ve artık terlemiyor ellerim
eskisi gibi.
dedim ya sevdiğim
geride bıraktıklarımdansın…
şimdi duysan bu sözleri
ne çok üzülürsün
artık beni sevmiyor diye
hep izlediğimiz Türk filmleri gibi mutlu sonla bitmiyor hikayeler.
esas kız her zaman
yanında olamıyor sevdiğinin
kendine seçtiği yolda ilerliyo
sevdiğinden ayrı.
dün bitti
ama ben seni dünde bıraktım be sevdiğim
seni dünde sakladım
ve sen hep dünde kaldın….