KalemKurusu

Ne zaman anlayacaksın boynumun bükük halinin yer çekimine olan çaresizliğinden değil de ruhumun geri kalan nefeslerinin yetersiz olduğundan olduğunu…Her tren kalkışında geride kalan yarin neden bir heves el salladığını anladım…Neden trenini arkasından hala aynı özlemle el salladığını şimdi sindiriyor beynim.. Geride ben, kalan birkaç yenik nefesim bir de cephem var.. Sen gittin.. Bütün tabularımı geri aldım hayattan.. Ödünç verdiğimi biliyordum almam sanmışım kandırmışım kendimi.. Ne sitemim fayda ediyor akıp giden zamana ne de gözyaşlarım çare oluyor.. Tatminkar bir ev ödevi lazım şimdi bana..Ruhumu bu sefer alet etmeyeceğim acizliğime..Sıradan kırmızı bir gece değil bu.. Siyah gecemi mahvetti.. Seçeceğim yolu zaman yapmış..Yolum burası.. Kaldırmışım kendimi yine, açmışım gözlerimi koruyorum kendimce içimdeki beni..Bir yandan mis kokulu havayla raks ediyor hayat..Cezbediyor ruhumu… Niye uymuyorum ki onlara..Sahi yine gelir misin benimle yürür müsün o yolda,usulca giriyim mi koluna..Olmuyor değil mi!..Boşver zorlama.Şöyle bir geçiyorum gerçek hesapların üstünden yok alınan verilen..Teslim ediyorum rüyalarımı yastığımızla beraber..Mecburi vedaların sahteliğinden uzaklaşalım yine birbirimiz olalım..Ih ıhh… Yine gece yine sensizlik.. Haşarı çocuk kapattı gözlerini yine yakarıyor dualarını salıyor gideceği yere.Hep bekliyor oluyor ya olmaz olur belki..Harmanlanıyor söyleyeceklerim oysa şimdi bir umuda sarılıp sonsuz mavilikte kucaklaşmak var..Artık kim bilebilir ki ruhumun rengini ya da hangi çare avutur sonsuz mutluluğum elimden alınınca ruhumun halini..Masum bir başlangıcın esiriyim şimdi..Hikaye hazin mi bitiyor yoksa can mı çekişiyor bilemiyorum.Nefis nergis kokularıyla dolu bu oda..Can alıcı kokun burnumda..Bu kokuyu özleyeceğim ve biçare denizin getirmesini bekleyeceğim..Dar sokaklardan birinde bulumşum seni.Sende üşümüşsün ısıtmışız hayallerimizle.Hayat işte tek celsede bitirdi günün hikayesini.Savunmasını bile yapamadı ruhlar.Vee gece..Uyuyan bir umut bekçisi şimdi benim için.Dört duvar arasında sıkışıp kalan sabrımı ve aklımı zorlayan tek şey sensin..En pis halinle en kötü gülmenle en aciz halinle en masum kelimelerinde ve hiç bitmeyen ışığıyla gözlerinde sensin..Gittiğin gün kaldırmıştım tavan arasına benliğimi gülücüklerimle. En geniş soluğumu verdim bu savaşta.Boşa giden günlerim de haline acıyor şimdi.Senden öncesi yani..Yarını bilmeden siyahı bitirmek kötü.. Uzatmanın anlamı yok yenik beden için.. Hasret kalınan hatırlandığında tebessümlerin en güzelini yollayan bir parçam şimdi adın..!!!!

Gönderen : RenkliRuhlar - Yazar : Burcu E.