KalemKurusu

Gözlerinin ebruli akşamında kaldı gözlerim. Gönül coğrafyamın ateşli bir ikliminde uyandı aşk. Sesinin aksiyle aydınlandı gönül yurdum ve ben, gözlerinin yorgun istasyonunda gelip durdum. Eski aşklarımı, acıtan yanlarımı ve senden önce ne varsa, bütün ayrıntılarımı bilinmez çıkmazlara gizledim sonra. Rüzgârlara açık bütün kapılarını kapadım kalbimin ve senden habersiz, senin üzerine yepyeni bir hayat kurdum kendimce. Senden öncesini yırtıp attım hayatımın. Sen, yaşadığım an oldun. An be an seni yaşadım ve yaşadıkça korkularım arttı. Yarına bırakmaya korktum. Korktum dün denen zehirli akrebin kıskacında unutulmaktan. İlk kez yazarken ellerim titredi. İlk kez unutulmasından korktum yazdıklarımın. Pervasız cümleler kurdum sana dair ve tozlu satırlardan kaldırdım yorgun harfleri tek tek. Özenle seçilmiş cümlelere saklamaya çalıştıkça, büyüdü içimdeki aşk denen alev. Yandıkça alevler yükseldi başımdan ve yazdıkça kifayetsiz kaldı sözler seni anlatmakta. Adın, ilk harfi oldu hak kitabın. Huzur veren, sevgi nakışlı ve muzdarip bir yüreğin akışıyla, ezberine durdum elif elif gülüşünde satırların. Kifayetsiz de kalsa, seni anladım sevdadan. Aşk odunda yanmaktan kastım oldu ismin. Cismini, tarifsizliğin, benzersizliğin ve yaratılmış bütün güzelliklerin anlamında sakladım. Kâinattaki bütün benzersiz güzellikleri senin tarifsizliğinle anlamlandırdım ve anladım ki, sendeki gizemdir beni farklı kılan. Tadı yok, teni yok, sesi yok sensiz sözlerin. Sağır ve dilsiz cümlelerin bestesi, güftesi ve senfonisidir ismin. Sarhoş bir rüzgârın ürpertici ıslığında tökezleyip, şefkatli kollarına yıkıldığım güneşli bir sabahtır gözlerin. Kahredici bir sonbaharın, sıradan esintisi değil başımda esen yel. Goncaları güle dönmüş bir sevda, çiçeğe durmakta ayrı bahar dallarında. (more…)

Güçlüydü. Bir kadından daha güçlü.
Biraz alçaktı ama ana yüreği gibi sıcaktı sevgisi.

Kendisini yalanlara inandırdı. Ve belki de bu yüzden yalnızlığının tek mahkum adayı idi.
Belki de hayatla dalaveresi bu yüzden denk düşmüyordu, terazinin küfelerine. Sırf bu yüzden;hızlı yaşadı, çabuk yaşlandı.

Saçlarında ki aklar tescilledi; tecrübelerini yalnızlıktan topladığını. Aşka adadı kendini. Yanlış seçimleri de oldu, kurunun yanında yaşı da yaktığı gibi.

Bir romanı vardı ki oku oku bitmezdi. Öykünün esas kızından farkı yoktu. Bir tanımlama yapılacaksaydı, susmalar anlatırdı onu.
(more…)

Susuz şehrimde canıma su katana ithafla….

Gülüm, gül yüzlüm, yarınlarım… Sana bir ömür vaadediyorum. Beni ben yapan bu ömrü sana adıyorum. Ve saatin kaç olduğunu bilmeden seni düşünüyorum yine. Zaman kavramı yok artık gecelerimde. Gündüzlerimi sorma hiç. Her dertten ötürü sana sığınıyorum. Sesine saklıyorum hayatın çilesini. Bana kalan senden başkası değil. Sevgimi anlatmaya yetmiyor lügatımdaki kelimeler. Seni nasıl istediğimi anlatamıyor. Ve ben boşver işliğe inat yaşıyorum senle hayatı doyasıya, hiç ölmemecesine. Kaderime inat yırtıyorum geceleri. Ve bir sigara daha yakıyorum sahipsiz gecelere. Bir yudum daha alıyorum elimdeki alkolden.  Bir anda gözlerin gelip duruyor gecelerimde. Yarınıma umut oluyor. Geleceğim diyorum sonra, geleceğim diyorum sana. Ve bembeyaz düşler kaplıyor bir anda etrafımı. Bir garip heyecan kaplıyor bedenimi… (more…)

Bak yine burada olan aşık hüznüm, beraberiz yine en acısından. Umutla bakan gözler artık yok. Her acı ayrı bir hüznü belirler… Gülüm demeye kıyar oldum artık yaşanan hayâsız sevdalara… gel artık gülüm bak burada kalakaldım yapayalnız… Seni öyle özledim ki yarınlarımızı… Yazın gülen güneş gibiydin bana. Hayatıma katılan anlam gibi. Şimdi sensizim ıslak gecelerde. Hayatımın anlamı kalmamış gibi dolaşıyorum sokaklarda sessiz sessiz. Acıma bir katkısı yok amansız şarkıların. Kendime ayırdığım tüm zamanlar senin yokluğuna yanmakla geçiyor. Hayatın çıkmaz sokaklarına dalıyorum çıkamıyorum bir süre de… Artık heyecanı yok yarınların. Kurtardığım hayatların anlamı yok gibi… Sensizlik bir ağır yük gibi çöktü omzuma. Adreslerde seni aradım, sokaklarda seni, ağaçlarda seni, gökyüzünde seni. Seviyordum ben seni bir şairin dizelerini sevdiği gibi, bir aşığın sazını sevdiği gibi. (more…)

İçimde öyle bir derin hasret var ki tarifini yapamadığım. Her an sanki bir başka ecel alıp götürecekmiş gibi geliyor bazen. Öyle sıcak gözler var ki ömrümün ufuklarında, öyle derin bakıyorlar ki kimi zaman öleceğimi hissediyorum….  Derin bakışlar demişken aklıma geldin yine hüzünlü bir akşamüstü. Sessizce dağılırken alkol denizinde güneşin batışı gibi tepkisiz, etkisiz bir alacakaranlık çöktü bile omuzlarımın üstüne… Bazen içinden çıkamıyorum. Bazen de kendimi alamıyorum. Öyle bir hale geldi ki yüreğimdeki yangının amansız durakları kifayetsiz akşamların sabahına vurdum bile yarınları… Çaresiz bakışlarımın umarsız akşamlarında tanımışım sensiz günlerin çilesini. Bir bakmışım içindeyim senin olan yüreğin. Hayâsız bir sevinç kaplamış içimi. Haklı bir sevinç. Uçar adım inmişim merdivenlerden. Günümün anlamı olmamış, nefesimin anlamı olmamış ne gam… Gerçek olan nedir. Sana olan yangınım mı yoksa yangınımın sebebimi… İçim öyle kıpır kıpır ki senle anlamı nedir bilmiyorum. Sevda yaşamak istiyorum aşk yaşamak… Her şeyi gölgede bırakacak bana kendimi bile unutturacak aşk… İçimi dökmek istiyorum sonra sana. (more…)

Hayatın neresinden baksak boş değil mi sürekli bardağın neresiniden bakıyoruz diye düşünüyorum hayat bu kadar boş mu yoksa biz yanlış taraftan mı bakıyoruz anlamıyorum çünkü eğer ömür o bardaktan ibaretse nerden baktığımız çok önemli hemde çok eğer altan bakıyorsak dolu sayılabilir ama eğer üsten bakıyorsak o zamanda kesinlikle boş denebilir . Ben bunun insanın umudu ve kendisiyle olduğunu düşünenlerdenim insan nasıl isterse öle olur . Büyük bi savaşın içindeyiz aslında kimin yeneceği kimin cephanesi kuvvetli bilemiyoruz kimin nasıl bi rol içinde olduğunu kimin kaç farklı yüzü olduğunu ve en önemlisi kimin savaşta ne renk boya süreceği yüzünü boyamadan da bayamış gibi yapanlar beyz sürüp yeşilin rolünü çalanlar ahh hayat ne dönemeçli bir yol nede boş inanın bu çok daha derin kuyu gibi çeker insanı bu yüzden yaşa ve unut en güzeli.

Öncelikle şunu ilk olarak belirteyim, paylaşıma sunacağım resimleri ben çekmedim ve bu resimlerdeki anlatımlar benim fikirlerim anlamınada gelmesin ve bunu unutmadan yorumlarsanız sevinirim…

Türkiyeyi çok özledim boyoz-gevrek-vapur-çay-barış-konservatuar bahçesi-cumhuriyet okulu bahçesi ve daha sayamadığım bir çok şey ama az kaldı geliyorum, gerçi fransa çok güzel bir yer fakat yaşanılmış güzel hatıralar çok daha ağır basıyor… Yaşasınnn !. 5 Temmuzda İzmir’deyim… sizlerle paylaşmak istediğin resimler bir sokak fotoğrafcısının albümünden muhtemelen, kim olduğunu bilmiyorum ama paylaşmak istiyorum, ne olmuş ?

(more…)

Sana beni anlatmak ne zor ey yar!
Sana seni anlatmak ve anlamak en zor olanı, ne zor ey yar;
Reddedilmiş umutlarımda, hani şu biriktirilen düşlerimde…

Şu yaşananların birine sabır, ikincisine sabır.
Birleşirlerse dahaların en dahası sabır.
Dayanmak ne zor Rabbim!
Sana gelememek bu inancımın içinde.
Elimin tersiyle itememek şu soluduğum havayı,
Her şeye rağmen diyebilmek yaşama, (more…)

Sabah seni yine rüyamda görmüş olmanın sevinciyle uyandım.Rüyamın etkisiyle evin içinde dolaştım bir süre; ne yapacağını bilmeyen bir serçe misali. Her zamanki gibi detayları hatırlamak için uğraştım saatlerce. Ne olmuştu o asır gibi gelen ama bilimsel açıklamasında 5-6 saniye olduğu söylenen rüyada. Bir bulmacanın bir yapbozun parçalarını birleştirircesine ayrıntıları inceledim. Ortaya yine binbir çeşit anlama gelecek şeyler çıkmıştı. Korku, endişe, sevinç, mutluluk tam bir kozmopolitik yapı ama ayrıntılardan ziyade senin o rüyada olman yetiyordu bana. (more…)