KalemKurusu

Neden dediğim zaman başladı herşey. Neden buradayım, neden yalnızım, neden mutsuzum…
içimde anlamlandıramadığım garip bir duygu var. Aklımın sınırlarını zorlayan hep o neden sorusu; bugünümü yaşamayı, yarını hayal etmeyi unutturdu bana. oysaki bende inanmıştım herkes gibi yarının çok aydınlık olacağına.  Önce kısa kısa sesizlik çöktü dudaklarıma, dudaklarım sustukça eksik kalan cülelerimi tamamlıyordu kalbim. Sonra kalbim de terketti yarım kalan cümlelerimi. Gözlerim çok uzaklara dalıp dalıp gitmeye, derin derin bakmaya çoktan alıştırmıştı kendini. Kendimden uzaklaşmak, etrafımdaki herşeye sessiz kalmak bana neden sorusunun cevabını daha da karmaşık hale getirmeye başladı. Herşeyim olmuştu sessizlik. önceleri herşeyimin anlamı çok farklıydı benim için. Herşeyim neydi peki? -Herşeyim: “Herşeyim sensin” denilen cümleydi. Şimdi ise sadece sessizilik vardı, sessizlik en iyi dostum, (more…)

Mücrim sevdalar beslemişim,
mahkum duygulara yoldaş olmuşum,
idam sehpalarından yaş(l)anmış aşkları toplamışım.
Cellatlarla cebelleşmelerim olmuş sayısız.
Her defasında kazanan ben olmuşum, kurtarmışım onları!
Aslında kaybettiğimi bilememişim.
Toplama aşklardan,
Yaş(l)anmış aşklardan payıma düşecekleri hesapsız kitapsız dalmışım,
Uluorta! Farkına varmışım sonraları ve cürüm işlemişim.
Ben katletmişim topladıklarımı. (more…)

Radyodan şarkılar tutmakla başlar bazı hikayeler. Ve bazıları ise şarkının sonunda girilen fonlarla… Önce derin bir nefes sonra yüzeysel bir anlatım. Hepsi yaşanmış,hayal ürünü olmayan,gerçek yaşam öyküleri.. Çoğu insan kendini bulur hikayelerde.Kimisi başkalarının yaşam öykülerine kulak kabartarak, bugününe bağlantı kurmaya çalışır. Çok yorucu bir hafta daha geride kalıyor. Haftayı yorumladığımız da diğer haftalardan farklı olmayan; güzel, başarılı, mutlu ve aşk dolu bir süreç olduğu ilk göze batan anekdotlar. Sevinmek lazım aslında.Hafta boyunca çalış ve hafta tatilin gelsin çatsın. Bu ne büyük mutluluk. Ya evde geçirirsin tatilini ya da dışarıda sevgili, arkadaş buluşup günün cılkını çıkartıcaksın…. İzinli oldugunuz gün çabucak akşam oluverir. Hiçbir şey anlamazsınız. Sevgilinin dudaklarına konulan şehvetli bir öpücüğün tadı kalır, akşam olduğunda. Ve özlersiniz yeni bir hafta tatilini daha. Sevgilinin dudaklarını özlercesine.. Yaz aylarını koca bir tatille geçirenler ne şanslı. Şimdi sonbahar. Kışa giriyoruz ya, dört mevsim baharı yaşayacak olanlarda var tabii… (more…)

Yürek yakardı bazı sabahlar
Güneşin doğuşu, içimde aydınlanır bir an parıltıyla kaptırdığım gözlerimi, nefti çekilirdi.
Ve zaman vardı, hızına yetişemediğim, geçmişi ve geleceğiyle
Ve yaşanmışlık vardır unutamamacasına
Bir çift gülen göz arardı bilirdim, bir gamzeye esir olacak kadar severdi
Kaçak bir sevda düşerdi yüreğime
Hayaller heyecanlar pervasızca yol alırdı
Önü ardı, sağı solu, olmayan bir hülya, bir rüya, dalıp düştüğüm kör kuyu adeta…
(more…)

Sana beni anlatmak ne zor ey yar!
Sana seni anlatmak ve anlamak en zor olanı, ne zor ey yar;
Reddedilmiş umutlarımda, hani şu biriktirilen düşlerimde…

Şu yaşananların birine sabır, ikincisine sabır.
Birleşirlerse dahaların en dahası sabır.
Dayanmak ne zor Rabbim!
Sana gelememek bu inancımın içinde.
Elimin tersiyle itememek şu soluduğum havayı,
Her şeye rağmen diyebilmek yaşama, (more…)

Bir süre önce “Kaliteli Müşteri Hizmeti” dediğim şeyle ilk elden deneyimim oldu. Toronto’da soğuk bir Cumartesi günüydü.

Hafta sonu, anne babanın boşanmış olduğu diğer ailelerde olduğu gibi, çocuklarımın annelerini ziyarete gitmeleri ile başladı. Karım Kate ile başbaşa bir hafta sonu geçirecektik. Cumartesi bir eğlenme ve huzur bulma günüydü. Geç kalktık ve gün boyu yapılan her şey hoş bir şekilde üç-dört yıldızı ünlü bir otele gittik. Restoranda çalışanlar çok cana yakındalar. Kate kızartma türü bir şey istedi ve isteğini yemek gediğinde gerçek macera başladı. (more…)