KalemKurusu

Sabah seni yine rüyamda görmüş olmanın sevinciyle uyandım.Rüyamın etkisiyle evin içinde dolaştım bir süre; ne yapacağını bilmeyen bir serçe misali. Her zamanki gibi detayları hatırlamak için uğraştım saatlerce. Ne olmuştu o asır gibi gelen ama bilimsel açıklamasında 5-6 saniye olduğu söylenen rüyada. Bir bulmacanın bir yapbozun parçalarını birleştirircesine ayrıntıları inceledim. Ortaya yine binbir çeşit anlama gelecek şeyler çıkmıştı. Korku, endişe, sevinç, mutluluk tam bir kozmopolitik yapı ama ayrıntılardan ziyade senin o rüyada olman yetiyordu bana. (more…)

Yahya kemal, Nihat Sami Banarlı ile “Sessiz Gemi” şiiri üzerine yaptıkları bir görüşmede bu geminin bir tabut olmadığını anlatmıştı. Bir tabut değildi bu gemi ama hiç yolcusu yokmuş gibi yol alıyordu. Aslında geminin bu yolculuğuna başından sonuna şahitlik etmiş üç yolcusu, kalkışta farkedilmiş olmasalar da anlattıklarıyla hem rıhtımda kalanların gözünden hem de yolcusu oldukları geminin güvertesinden bugüne ışık tutmaktadırlar. Günlerce siyah ufka bakanların nemli gözleri biraz olsun dinlenmeyi hak etmiştir artık.
(more…)

Daha dün gibiydi gözlerine baktığım hiç bitmesini istemediğim ellerin kokusu hala ellerimde bazen ağlarken bile bile yüzümü kapatıyorum kokunu duymak için bazen ise gözlerime sürüyorum senin kokulu ellerimi şimdi çok uzaktısın ama ben gene mutluyum çünkü ikimizde her doğan yeni günü beraber karşılıyoruz bu bile yeter avunmama … yaşadığını bilmek aynı ülkede aynı dünyada bu bana yeter bırak sen mutlu ol …Kokun hala elimde …

En beter sınırın kapısındayım
Sınırın ötesi mutluluk
Berisi acı
Ama nasıl geçeceğim
Nöbetçi gece
Gecenin süngüsünde ayrılık
Her tarafı mayın tarlası
‘’ Dur yabancı parolayı söyle’’
‘’ Parola mı? Bilmiyorum ki’’
‘’ Çek git buradan’’ diyor gece
‘’ Gidemem geçmeliyim gece’’ (more…)

Ölüm: Dört gözle beklediğin halde gelmeyip te sonra beklemekten vazgeçip hayatla barıştığın an birdenbire beklenmedik sürprizler yapmaya bayılan…. şey..

Ne ölümden korkan birisiyim, ne de hayatı her şeye rağmen yaşamaya değer görüyorum.Hiç kaçmadım ölümden; ona yakın olduğumu hissettiğim an bile..

Onun soğuğunda titremeyi ben seçtim, bilerek; ama aslında istemeden gittim kapısına. O da istememişti beni o gün.. (more…)

Bir insan tanıdım, hiç tanışmadığım.
Beyaz kanatlar geçirip omuzlarına,
gün batımını bulutların üzerinden
izlediğini öğrendiğim.
(more…)

Hep şarkılarda dinlerdim. Hep kitaplarda okurdum. Nereden bilebilirdim ki bir gün ben de son bir mektup yazacağımı. Nereden bilebilirdim ki duygularımın kalem mürekkebinden mektup kağıdına akan yerde son bulacağını… Beni merak etme. Bir yerlerde nasıl olsa yaşamımı bir şekilde sürdüreceğim. Yüreğimde açılan derin duyguları kimseye hissettirmem. Sadece seni değil, kimseyi üzmem. Sen beni bilirsin gülüm, kendimi üzdüğüm kadar kimseyi üzmem. Son mektubuma da senden çok ben üzülüyorum biliyorsun ama şuan inan gülüyorum. (more…)

Aşk bir yumak haline gelip boğazına sarılıverir insanın bazen.
işler çözülmez haldedir ve bu kördüğüm insanı istemediği şeyler yapmaya zorlar çaresiz. Birbiri ardına yapılan yanlışların en büyük nedeni ise kaybetme korkusudur.
Bu korku bir kez girdi mi insanın yüreğine o andan sonra akıl ve mantık sürgüne gönderilmiş_ iki mahkuma dönüşüverir birden… Siz aşkınıza sahip çıkmaya çalıştıkça o kördüğüm giderek büyür ve bir süre sonra yumağın ipleri boğmaya başlar…
Kurtulabilmek için çırpındıkça bir başka canavarın, kıskançlığın ellerine teslim olursunuz. Öyle bir canavardır ki kıskançlık, beraberinde tedirginliği, endişeyi ve huzursuzluğu da getirir. (more…)

Yanlızlığa elbet alışır bedenim
Yanlızlıkla belki de başa çıkabilirim
Çok zor gelse bile,yaşar öğrenirim…
Sensizlik Benim Canımı Acıtan…

Gönderen : justONE