Sessiz bir aksam üstüydü, 
Yalnız çocuk ağlıyordu yine…
Kaybolan yıllarını arıyordu,
Yapayalnız sokaklarda…
Titrek sokak lambası ışığında;
Unuttuğu sevgiye bakıyordu,
Masum ve garipçe…
Yürüyordu çıplak ayaklarıyla,
Ne zamandır unuttuğu;
Sımsıcak ana sevkatine… (more…)
Git. Yüzüme öyle bakma git. Hiç durma, bir gidenin bir daha asla giremeyec eği kapı orada, git. Hiçbir şey açıklamak zorunda değilsin. Giderken söyleyecek şey bulamaz insanlar. Sen bahaneler in arkasına sığınanlardan olma, git. (Oysa daha doyamadım sana… Kokunu yeterince çekemedim içime… Yapacağımız ne çok şey vardı… Neler planlamıştık… Şimdi ne yapacağım ben? Nasıl duracağım ayakta? “Kal” desem kalır mısın yar? Nasıl istiyorum yalan bile olsa “Bu gidiş sadece zorunlulu ktan, bekle beni döneceğim” demeni…)
(more…)
