KalemKurusu

Küçüklüğümden beri her zaman resim yeteneğim olsun istemişimdir. Sınıfın arkasında oturarak insanları gördüğüm şekilde resmetmek istemiştim. Sanırım yazma hevesimde buradan geliyor. İkiside sanatçının düşüncelerini yansıttığı birşey nede olsa.

Lakin resim çizme yeteneğim küp çizmekten öteye gidemiyor. Sanırım bu “tanrı verigisi” olan o şeylerden biri. Yazı gibi değil… Bir yazar kendini geliştirerek daha iyi yazar. Yazarın kalitesi okuduğu şeylerden gelir. Ressamın ise gördüklerinden. Okumak ile görmek farklı şeyler tabii, ama kesiştikleri platformlarda yok değil.

Konuya dönecek olursak, her zaman bir restourant* masasında otururken, peçeteye bir resim çizip karşımdaki kadına vermek istemişimdir. Ama olmuyor ne yapalım. Kalemim var benimde… Zaten elimde bir o var… Ahh birde yanlızlığım var artık…