KalemKurusu

15 Temmuz 2003

Ohh be en sonunda ben de günlük tutmaya karar verdim. Bugün benim doÄŸum günüm ve annem bana doÄŸum günü hediyesi olarak bu günlüğü yani seni verdi günlük. NeymiÅŸ efendim cimrilik derdimi senin sayende aÅŸacakmışım. Yav bir kere benim cimrilik sorunum yok ki anlatamıyorum hiç kimseye . Sadece biraz tutumluyum hepsi bu. Ne yani paramı her ÅŸeye harcayınca daha mı iyi olacakmışım. Para harcanmadıkça güzeldir günlük bunu böyle bil. Bakınca ona yeÅŸil yeÅŸil oooff offf. Efkarlandım be günlük. Bak günlük bundan böyle bütün her ÅŸeyi sana anlatacağım böylece benim cimri olmadığıma sende karar vereceksin. Kimse inanmıyor zaten cimri olmadığıma , kimse dinlemiyor zati. BulmuÅŸum seni anlatayımda derdimi kurtulayım kederlerimden. Bu arada sana kendimi de tanıtayım günlük. Biliyorum saçmalıyorum sen cansızsın biÅŸey anlamazsın dediklerimden ama ben günlüklerdeki moda konuÅŸmalara uyacağım ve seninle her ÅŸeyi varmışsın gibi konuÅŸacağım. (daha fazla…)

Kendine iyi bak bir “veda” degil “elveda” cümlesidir çogu zaman.
O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde…
Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacagım.
Olamayacagım. Istesem de istemesem de.
Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve
benden sonra da mutlu olmanı istiyorum.
Olurda bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.
Kendine iyi bak. (daha fazla…)

Ãœniversiteli delikanli Kolejli kiza bir voleybol macinda rastladi. Okul salonundaydi mac. Tribün ,minik bir salon.. Seyircilerle, oyuncular arasinda, sahanin cizgisi vardi sadece.. O kadar yakindilar.. Delikanli, bu tatli, bu güzel, bu dünyalar sirini kizi ilk defa görüyordu takimda.. Hoslandigini, fena halde hoslandigini hissetti. Az sonra bir seyi daha hissetti. Uzun zamandan beri maci degil, o güzel kizi izledigini.. Kiz servis atarken hemen önunden gecti. Göz göze geldiler.. Kiz gülümsedi.. Delikanli, cok popülerdi o yillarda.. Kiz onu tanimis olmaliydi. Kim bilir, belki kiz da ondan hoslanmisti.. Belkide delikanli öyle olmasini istedigi icin ona öyle gelmisti.. Set degisip, takim karsiya gidince, delikanlida yerini degistirdi, o da karsiya gitti.. (daha fazla…)

Ünlü İtalyan sinema sanatçısı Vittorio de Sica bir TV röportajında anlatıyor :

Ä°talya’ da Napoli’ nin kenar mahallelerinden birinde, bir Cafe-Bar da, espressolarimizi içiyoruz.İçeri giren müşterilerden biri, barmene “due caffee, uno sospeso” (iki kahve, biri askıda) diyor, iki kahve parası veriyor, bir kahve içip gidiyor, barmen de tezgahın üzerinde asılı duran çiviye bir küçük kağıt asıyor.
(daha fazla…)

Sen böyle davrandığın sürece kanar bu yara… Kabuk tutmaz, kök salar içimize, derinlerimize doÄŸru… O mükemmel duygu özlem bile aÅŸağılık bir hal alır bilinçlerde ve özlemekten utanır oluruz artık… Gecenin bir yarısı telefon çalar… Bilinmez kimin aradığı, bilinmeyecektir de… Tahmin edilir mi dersin… Edilirsin dersin ki çalar telefon… Özlemi yüz kızartıcı kılar ve sen ancak orda yaÅŸarsın… Bilinen gerçekler yalanın dipsiz uçurumunda diplere doÄŸru sürüklenir bu saatlerde… Rutubetli bir odadaki vicdan azabını duyarım… Bu rutubetli odada sakladığın yalan kıldığın gerçekler mesafe uzadıkça daha çok saklanacağına aksi gibi yaralar seni… Senin yaralandığın yetmez sanki, senin bu yaranı hep kaşıyacak oluÅŸun, hep kanatacak ve benim özgürlüğümü tutsak kılacak oluÅŸun yetmez sanki… (daha fazla…)

Yine içeriÄŸini anlayamadığım bir kavram olmaktan çıkmayan, hayatıma mıh gibi kazınan.. Neyin zamanı diyerek baÅŸlamalardan sıkıldım.. Sevmenin alışmanın anlamanın nasıl zamanı olur ki? Benim hayatımda siyah beyaz kadar belirgin olmak zorunda her ÅŸey.. Bir anda karar vermek güç ama gerek alt yapının oluÅŸumu gerekse devamı için önce özveri.. Zaman kimseyi kimseye kabullendiremiyor. Şöyle upuzun bir gezinti yaptığımda geçmiÅŸimde kalan zamanlarıma ne kadar da haklı olduÄŸumu bir kez daha anlamamak güç deÄŸil. Salt seviÅŸlerim salt dostluklarım (daha fazla…)