Yüreğimin Sesi Bir Çığlık Oluyor Gecelerime
Cuma, 31 Ekim 2008Yıkık bir akÅŸamüstü çaresiz sokaklardayım yine. Sebepsiz, yorgun gözlerim aÄŸlamaklı oluyor sevgisizliÄŸimde. Garip bir depresyon halinde geçiriyorum saatlerimi. Bazen kaderime isyan etmek istiyorum, bazen bu ÅŸehirden alıp başımı gitmek. Ama ne yapsam hangi yola baÅŸvursam kurtulmak için bu durumumdan yollarım hep sana çıkıyor. Umutsuz gecelerim, güneÅŸsiz sabahlarım oluyor yine. Kendimden vazgeçiyorum bi an. Dalıp gidiyorum engin ufuklara. Bir garip boÅŸluktayım kısacası. Ne tarafa uzatsam ellerimi havaya deÄŸiyor parmaklarım. Tutunamıyorum uçurumlarda. Ne vardı ki halledemediÄŸimiz sevgimizde. Yetmezmiydi seni sadece ölesiye sevmek. Adını yazmak yüreÄŸime yetmezmiydi. Daha ne yapabilirdim ki hayasız akÅŸamlarda baÅŸ harflerimizi gökyüzüne yıldızlarla yazmaktan baÅŸka. Sana içimde mektuplar yazıyordum. ÇaresizliÄŸimi anlatan, sensizliÄŸimi anlatan mektuplar. Sen vazgeçmiÅŸken herÅŸeyden, baÄŸlamışken kadere ben biraz daha çırpınıyordum boÄŸazıma kadar battığım bataklıkta… Hergeçen gün biraz daha boÄŸuluyorum çıkmazlarımda. Kendimi daha çok kaybediyorum yoksunluÄŸumda. Bir olmaza giriyor yüreÄŸimin sesi, bir çığlık oluyor gecelerime. Sonra resmin geçiyor elime. Gözlerinde bir daha kayboluyorum. Kendimden geçiyorum bi zaman. Hayata dair ne varsa tekrar geçiriyorum gözden. Hatıralar dövüyor bedenimi. Her ezgide biraz daha kabarıyor yüreÄŸimin arterleri. Alkole vuruyorum iyice kendimi. SarhoÅŸ hayaller kuruyorum sabahlarıma. Silinip gidiyor sonra beynimdekilerle beraber. Sevgisizlik bir yere kadar ama sensizlik zor be güzelim. Hani bir trenin altına atlamak gibi, bir uçurumdan süzülerek çakılmak gibi. Hayata inat, kadere inat yaşıyoruz elden ne gelir. Bu gÄŸnlerin sonu gelecek. Daha iyiye daha güsele gidecek herÅŸey. Bir bütün olacak yaÅŸadıklarım, yapamadıklarımla beraber. YaÅŸanmışlık kaygısı düşmesin gözlerine…
31.10.2008 01:19
