KalemKurusu

Bugün yine bensiz uyandın bir sabaha daha. Ama eminim yine aynı huzursuzlukla uyandın. Canını sıkan yine bendim, biliyorum. Canını yine yakan… Ben bugün uyanamadım yine, dün gece yine uyuyamamış olduÄŸumdan.Rahat bıraksalar beni,bi rahat bıraksalar ahh.. neler vermezdim koÅŸup gelmek için seni ilk öptüğüm yere. Bir kez uzaktan görebilmek seni, yüzsüzlük yapıp yolundan döndürebilmek seni… Yapardım biliyorsun. Gözünde hep artsız bir çocuktum ben. Hep isterdim ve hep alırdım en güzel karşılıkları. Sen bilmezdin aslında bunların hiç birine deÄŸmeyeceÄŸimi.Bebek gibi masumdun ve inanırdın dudağımdan dökülen tüm gerçek tüm yalan tüm tatlı kelimelere.Bir gidiyorum diyiÅŸime inanamadın. Çünkü demedim. Sen anladın. Ben bittim. Sonra da sen. Ve kum saati döndü olduÄŸu yerde. Senden bana akan her aÅŸk tanesi geri döndü yüzüme çarptı. Ve insanlar sadece zaman geçiyor sandı.Ben geçtim halbuki senin hayatından. Deldim geçtim biliyorum.Kaç gece uyuyamadığını biliyorum rüyalarına giremeyiÅŸimden.Kaç kez içip benim için aÄŸladığını da beni engellemeyi unuttuÄŸun zaman msn inden.Sen seni unuttuÄŸumu sanırdın ;ama çoÄŸu zaman hatırlardım seni hiç hak etmediÄŸimi.Ve aÄŸlardım.Bir sen göremezdin aÄŸladığımı.Hele ki senin için.Duysan bilirdim erirdi yine yüreÄŸinin duvarları ve koÅŸup gelirdin bana.Ä°stemedim. (daha fazla…)