KalemKurusu

Belki Tanrı yanlış insanlarla tanışmamızı istedi. DoÄŸru insanı tanımadan önce, böylece en sonunda doÄŸru insanla tanıştığımızda, bu hediyenin ne yüce olduÄŸunu anlamamız için. Belki mutluluk kapısı kapandığında, baÅŸkası açılıyordur. Fakat böyle zamanlarda kapanan kapıya öyle uzun bakarız ki, bizim için açılan diÄŸer kapıyı görmeyiz bile. Belki en iyi arkadaÅŸlık, sallanan bir koltukta beraber sallandığınız, tek bir kelime etmediÄŸiniz ve giderken bunun hayatınızdaki en iyi sohbet olduÄŸunu düşündüğünüz kiÅŸilerde saklıdır. (daha fazla…)

En beter sınırın kapısındayım
Sınırın ötesi mutluluk
Berisi acı
Ama nasıl geçeceğim
Nöbetçi gece
Gecenin süngüsünde ayrılık
Her tarafı mayın tarlası
‘’ Dur yabancı parolayı söyle’’
‘’ Parola mı? Bilmiyorum ki’’
‘’ Çek git buradan’’ diyor gece
‘’ Gidemem geçmeliyim gece’’ (daha fazla…)

İnsanlığın varoluşundan beri nice düşünürler, yazar-çizerler, sinemacılar aşkı anlamaya ve anlatmaya çalışmışlar; hepsi de kendince farklı yollar ve yöntemlerle.

Niye âşıklar gelmiş geçmiş, bazıları dillere düşmüş, kimimin adi hiç duyulmamış; kimi aşklar dizelere yansımış, bazen dillerden düşmeyen bir şarkı olmuş, bazen milyonların beğenisini kazanan bir tasvir, bir tablo, bir sahnede yer alarak iç çektirmiş izleyenlere.

Herkes kendince yaşıyor aşkı..
(daha fazla…)

Sen; sustuÄŸum yersin! Kelimelerin tükendiÄŸi, cümlelerin infaz beÅŸiÄŸinde kırk sancıyla gidip geldiÄŸi, sesime sus deÄŸdiÄŸi bir nefessin. İçimi kırbaçlayan ses tellerimin kalbime takılmış çengellerisin. Åžimdi hayatıma  yazılmış dipsiz hesaplar var yangın yerinin telaşı içime düşen, kaybolan, bulunamayan ve aranan ne varsa  içimde ama darmadağın…ellerimi deÄŸdiÄŸim yer kırılıyor ve kanıyor. Bende sancıyan bir ÅŸeyler var, yakamı bırakmıyor. Sen durduÄŸum yersin ! Ardına bakmaya bile cesareti olmayan, sessizlikte at koÅŸturan; gitmeyen ve dönmeyen bir  adressin. Adımlarına esir düşmüş bir yolcuyum ben; kimsesiz bir yolun orta yerine zamansız terkedilmiÅŸ bir yolcu… geceye inat adımlar çoÄŸaltan, önünde arÅŸ boyu yollar uzayan. Gitmenin önemini yitirdiÄŸi, dönmenin bir  yemin gibi tövbelendiÄŸi; iki satır arasına sıkışmış bir yolcuyum ben ! (daha fazla…)