KalemKurusu

Gitmeler dönmektir, yola çıkma vakti ÅŸimdi demiÅŸ ve bir beklemeyi koÅŸup gitmiÅŸtin erguvan teÄŸetlerine, zaman-sız gidiÅŸ vaktin, yaÅŸamımın koÅŸarcasına soÄŸuran bir anındaydı. Ben an-sız kaldım senden sonra, sen ise anı olmaya an kaldın bende…senden habersiz bir ´biz´ yarattım ve sen içerimde yaÅŸamaya baÅŸladın. Yoksun ama biz varız içerimde… YokluÄŸunda geceleri uykumu uyuyorluÄŸumdan uyanıp aniden hala orada mısın acaba diye içimde yoklar oldum seni.. ah ne iyi, baktığım her kare yer yüreÄŸimde hiç gitmeyecek bir beklemeyi duruyor oluyorsun; sussuzca….seni soluk alıyor, sana duruyorum. Ama sesin dolanıyor hep ayaklarıma ve düşüyorum yolunda. Suretin geliveriyor o an göz bebeklerimin önüne.. o an’ım, bir an sana bakar durakalıyor, sen de duruyorsun bir an.. yeni bir an’ı daha olmadan evvel bir an..duruyorsun; suspusuluÄŸunda minik bir kara çocuÄŸum ben, unutuyorum hemen düşüşlerimi, düştüğümde kanayan dizlerimi ve gidiÅŸlerini!.. GeleceÄŸine dair kocalttığım umutlarımın yüzü-suyu hürmetine unutuyorum acıtanlığını…her gece  Mirzagül kokuna yaslanıp, uykuma giden ılıklığınla kapatıyorum göz kapaklarımı. (daha fazla…)