KalemKurusu

Zaman hızla akıp geçiyor avuçlarımdan. Beni ben yapan herÅŸeyi alıyor hayat birer birer. BoÄŸuluyorum sanıyorum bi zaman. Sonra kendime geliyorum, yine yoksunluÄŸun… Sessiz yığılıyor korkularımla bedenim soÄŸuk parke taÅŸlarına. Çaresiz boyun eÄŸiyorum kaderime, sensizliÄŸime… Ben kendimi çoktan unuttum. Kan oluyor akıyor gecelerim bakışlarında. Eriyorum hergün biraz daha. Seni daha çok özlüyorum her geçen gün, her geçen dakika… YaÄŸmur yağıyor bu akÅŸam, yaÄŸmur yağıyor sen kokan sokaklarıma. Kendimi amansız bir kavgada buluyorum. Seninle ve içimdekilerle yaptığım o kazananı olmayan kavgada. Åžarkılar yazıyorum içinde ismini andığım, ÅŸiirler yazıyorum. Her cümlemde, her mısramda seni anlatıyorum boÅŸ duvarlara. Gözlerimi tavana dikip öylece kalıyorum sonra bir süre. Bir sigara daha yakıyorum tüm yaÅŸanılanların üstüne. BuÄŸulanan pencereme baÅŸ harflarini çiziyorum isimlerimizin. Ortasında küçük bir kalp figürü ile. Yalnızlığımı kanatıyordum sonra küçücük odamda. Kalbimde ince bir sızı adını koyamadığım. Bir türlü vazgeçememe korkusu ve endiÅŸesi… Her yudumda biraz daha sen olma kaygısı sonra. EkmeÄŸime biraz daha sen katmak ve sarhoÅŸ olmak sonra yokluÄŸunun çıkmaz sokaklarında. Umut dolu gözlerim artık gülmez oldu yarınlara. Kendimi alıp gitmek istiyorum bazen bu ÅŸehirden çok uzaklara. Ama biliyorum ki uzaklarında senden eksik kalacak bir yeri yok. YüreÄŸimle beraber götüreceÄŸim seni yanımda. Her nereye gidersem gideyim kokun hep olacak yanımda. Kendimle deÄŸil kavgam, yüreÄŸimle. YaÄŸmurlar yağıyor ıssız çöllerime. Sevginden yoksun çaresiz akÅŸamlarıma… Islak sokaklarımda soÄŸuk ve sessiz resimler çiziyorum ÅŸafaklarıma. İçine sevgimi koyduÄŸum, renklerini sevdamdan alan, fırçası yüreÄŸim olan binbir türlü resimler. Ve o resimlere her baktığımda biraz daha eriyor içim. (daha fazla…)

Uykusuz geçen bir gecenin sabahındayım yine.
Gözlerimi apansız bir karanlığa açtım ne gam.
Soğuk biramdan bir yudum daha çektim sensizliğin sessizliğinde.
Sigaramdan bir nefes daha üfledim ciğerine gerçeklerin.
Yoksunluğun öyle kavurdu ki içimi, yangınlardayım yar…
Kahır dolu günlerin geçen saatleri bir mavzer gibi dağlıyor yüreğimi.
Ve bir gün daha bitti akşam oldu yine
Vakit tamam
Amansız gecelere bıraktım kendimi (daha fazla…)

Hala vardı umudum,
Yaşama dair, aşka dair, dahası,
Sana dair…
Kapayınca gözlerimi sabahsız geceye
Sen gelirdin aydınlatırdın odamı

Uyanırdım ansızın,
Penceremin önüne konuşlanırdı yalnızlığım…
Sokağa bakardım öylece
Beraber yürüdüğümüz sokağa…
Åžimdilerde bomboÅŸ her taraf. (daha fazla…)

Bilinmeyeneydi yolculuÄŸum. Çaresiz sürgünlerin girdabında. Amansız çığlıkların sessizliÄŸinde… Ölümün bile sebep olamayacağı üzüntüler silsilesinde tanımıştım gözlerini. Hiç bitiremediÄŸim yazımdın sen kırık aynamda yüzüme bakıp hala gözlerini gördüğüm tarifsiz sancılarımda. Senin için biriktirdiÄŸim tüm satırlarım dile geldi sonunda amansız girdaplarda. Yok oluÅŸumuydu bu yoksa çığlıklarımıydı sevdamın bilemiyorum. Bir cigara daha yaktım sensizliÄŸin üstüne ve üfledim dumanını sessizliÄŸin ciÄŸerine ciÄŸerine. Cızırtılı plağımda çalan bizim ÅŸarkımızı duyunca… Usulca süzülüvermiÅŸ yanağımdan sensiz geçen günlerimin acısı. BaÅŸka baÅŸka dünyalara akıvermiÅŸ yüreÄŸim. Artık korkuyorum karanlıktan. Islak yollarda çaresiz yürüyorum amaçsız sabahlara doÄŸru. Umuda olan inancıma bir darbe daha vuruyorum her geçen gün. Birer birer artırıyorum içtiÄŸim biranın sayısını akÅŸamları. Resmine her baktığımda bir avuç kan daha kaybediyorum yaÅŸanmışlıklardan. Bu ÅŸehir her geçen gün daha çekilmez oluyor, beraber gezdiÄŸimiz sokaklar üstüme üstüme geliyor, (daha fazla…)

Acaba aranızda benim gibi yıllarca o’nun geleceÄŸini umut ederek bekledi, sizi bilmem ama ben hem rüyalarımda o’nu gördüm hemde o gelecek diye yüzlerce mektup yazdım onardım pas tutan yüreÄŸimi ÅŸimdi çok iyiyim çünkü o var ve bırakmıyacağım asla…

(daha fazla…)

Birbirlerini severek evlenmişlerdi. Altı yıllık birliktelikleri evlilikle noktalanmıştı. Yedi yıldır da evliydiler,
iki yaşındaki küçük Ceren leri ile mutluydular… Aslında kadın mutluluk rolü oynuyordu. YaÅŸadığı hayat onu boÄŸuyordu, sanki içinde saatli bir bomba vardı , bir patlasa herkesi yakacaktı. Mutsuzdu ama nedenini bir türlü bilemiyordu. Ãœniversiteyi bitirdikten sonra bir süre çalışmış ama kocasının farklı yerlere çıkan tayinleri yüzünden bir türlü sürekli bir iÅŸi olamamıştı.  Mimardı ama 3 yıldır evde oturuyordu, evde geçen her boÅŸ gününü hayatından koparılmış boÅŸ bir sayfa olarak görüyor ve hiç bir ÅŸey onu mutlu edemiyordu.. Kocası derseniz bir dediÄŸini iki etmiyordu, hayattan isteyebileceÄŸi her ÅŸey onunken, mutlu olması için gerekli her ÅŸeye sahipken o mutsuzdu.. (daha fazla…)

Sabah seni yine rüyamda görmüş olmanın sevinciyle uyandım.Rüyamın etkisiyle evin içinde dolaÅŸtım bir süre; ne yapacağını bilmeyen bir serçe misali. Her zamanki gibi detayları hatırlamak için uÄŸraÅŸtım saatlerce. Ne olmuÅŸtu o asır gibi gelen ama bilimsel açıklamasında 5-6 saniye olduÄŸu söylenen rüyada. Bir bulmacanın bir yapbozun parçalarını birleÅŸtirircesine ayrıntıları inceledim. Ortaya yine binbir çeÅŸit anlama gelecek ÅŸeyler çıkmıştı. Korku, endiÅŸe, sevinç, mutluluk tam bir kozmopolitik yapı ama ayrıntılardan ziyade senin o rüyada olman yetiyordu bana. (daha fazla…)

Bir inancın yüceliğinde buldum seni,
Bir kavganın güzelliğinde sevdim.
Yürek yüreğe sevmelerin
Göz göze gelmelerin yasaklığında
Bazan bir pınar
Bazan bir çağlayan
Dudaklarından döküldü kuraklığıma
Yeşerdi Toprağım
Ve.. O günden sonra,
Hergün yeniden yeniden çoÄŸaldım. (daha fazla…)

Yıllar Sonra Bir Gün
Huzur evinin kapısından hızlı adımlarla giren ve halinden 60-70 yaşlarında olduğu anlaşılan kadın, girişteki danışmadan bir şeyler sorar.
Danışma memuruyla aralarında geçen ve kısa süren konuşmadan sonra aradığı şeye bir an önce kavuşma heyecanıyla olsa gerek daha bir hızlı adımlarla merdivenlere yönelir.
Kapı numaralarına bakarak ilerlemektedir koridorda. (daha fazla…)