Artık Yağmur Ölü, Rüzgar Ölü
Pazar, 19 Ekim 2008
Uzun bir yoldan geldik. Çok taÅŸ arabanın altından yuvarlandı. Asfalt üzerinden gittik sonra uzun bir süre arabaya yapışan mucurların sesi hala kulağımda. Araba küçüktü…nefes sesleri kulağıma çarpıyordu. Önde bir ÅŸoför ve yanında tıkış tıkış oturmuÅŸ iki kiÅŸi daha vardı sanırım. Sesleri kulağımda. Birbirlerine birÅŸeyler fısıldıyorlardı ama benim duymayacağım ÅŸekilde. Bende evet hiçbirÅŸey duymadım. Bir yanımda sesi kalın biri oturuyordu. Åžimdilerde ağır abi misali. DiÄŸer yanımda biri daha vardı o fazla konuÅŸmuyordu, sadece gözlerimi o baÄŸladı ve sonra sustu sanırım ayak iÅŸlerinde kullanılıyordu yanımdaki. Sessizde benim gibi söylenenleri duyuyor ve hemen yerine getiriyordu. Arabada yanımda oturmuÅŸtu , birden elimi tuttu yaavaşça diÄŸerleri farketmiyordu hala. Ya da ses çıkarmadılar buna.Elimde elini hissediyordum çok korkuyordum gözlerim karanlıktan baÅŸka hiçbirÅŸey görmüyordu. Gözlerime baÄŸladıkları o yünden kumaÅŸ gözüme batıyordu. (daha fazla…)
