KalemKurusu

Ä°mlaya gelmezdim madem, beni varsayımları tükenmiÅŸ ipuçlarına assaydınız. Erken bunamanın çarmıhına gerilip kuruyuverirdim; yolsuzca delirmeden. Düğüm atmayı öğrenemezdim madem, örümceklere satsaydınız yüzsüzlüğümü, beceriksizliÄŸimi. Ezik büzük yüzleÅŸmeleri olmamış addederdim o zaman. Sahi parmaklarıma sormadan dertsizliÄŸi nasıl atladım kalemimden? Şüphe yok!.. Meylim zifirde benim. Kimbilir daha kaç çınar yılı beynime sabredeceÄŸim iki çaÄŸrım ötedeyken kalbim. Sus pusluÄŸum karıncalaşırsa beni kanımdan sorun. İçkin ve çapraz sesimi düze çıkaramadım ya, inmeyeceÄŸim yokuÅŸa. Sözde alaşımlı hayatlara “yerli yerindelik” adına eÄŸriliyorum. Parantez arası özenilesilere sızmaya yeltenmek dururken dimdik, kambur hükümlere erteleniyorum ben. Cesaretimi farkettiniz mi? Dolaylı olmayarak tökezleyemiyorum alçı taÅŸlarına.  Kaprislerimin anısına hürmeten dilimi kesmeli. DizdiÄŸim sözcükleri duyarım sesi kısılmadan elemin belki bir gizlenme ertesi. BuÄŸusu kentime, kazancı alıklığıma saklanan sırıtkan! (daha fazla…)