KalemKurusu

…öncesi olmalıydı.Ufacık ÅŸeylere kırılmaya alışkın olmamalıydık.Ä°ki tarafa aynı anda gelmiÅŸti bıkkınlık.Olmamalıydı ama böyle de gitmezdi.Son sözü kimin söylediÄŸi deÄŸildi önemli olan,zamanın verdiÄŸi kararı uygulamaya geçmeliydi kolları sıvazlayıp.Aynı anda gelen çift taraflı yorgunluk ayrılığın en temel nedeni sayılmazdı elbette…

Kimin gittiÄŸi kimin kaldığı farketmiyorki hiçbir ayrılıkta…bi taraf arkasına bakmadan gitmeye çalışırken diÄŸeri kabullenmeye çalışıyordu terkedilmiÅŸliÄŸi yada zafer saydığı yalnızlığın getirdiklerini…

Bırak giden ben olayım,ama sen sanmaki terk edilensin..

Kimi sevsem, onun hep uzakta bir sevdiÄŸi vardı, unutamadığı ilk aÅŸkı ya da onu terk edip giden sevgilisi… Kimi derinden sevsem, o bir baÅŸkasını derinden hatırlardı. Öylesine çok sevdim ki onları, baÅŸkalarına duydukları sevgiyi anlatmalarını sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim. Beni yitirmekten hiç korkmadılar; çünkü onlara göre fazla iyiydim; bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden. Beni terk edenlerden tek bir isteÄŸim olurdu. ‘Ne olur, bir daha beni aramayın! Çünkü ben kolay unutamıyorum. Çünkü ben size duyduÄŸum o akıl dışı aÅŸk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum. ÇocukluÄŸumun o güzel bahçesini.’ Böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni… Soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim… O, yedek sevgili! …

DerinliÄŸine Kimse Sevgili Olamadı (Arka Kapak) Cezmi Ersöz…

Gecenin bilinmeze mahkum bir saatinde uyanıyorum ve fısıldıyorum adını. Nerdesin? KonuÅŸmayı unuttum, bir bilinmez dilden sayıklıyorum seni. Beton bloklar gibi devrilip kalmış üzerime umutsuzluk. Ağıtlar yansıyan türkülere seni ısmarlıyorum. Bazan, muhacir gülümsemeler konuk oluyor dudaklarıma, aÅŸkın kadar yalancı, aÅŸkın kadar kısa ömürlü. YaÅŸamım; yaptığım yanlışların toplamı ki, o yüzden iÅŸgal altında ÅŸimdi ömrüm. Ama, kıvrılıp giden ve yatağı hiç deÄŸiÅŸmiyor, neylersin? Gittin, büyümedi güneÅŸ yüzlü çocuklar, hep aynı yaÅŸta kaldı. Ben ÅŸairim sevgili. Derler ki yalandır sözleri ÅŸairlerin. Belki bu yüzden sözlerim bir karşılık bulamadı yüreÄŸinde. Oysa, yalanlarımla sadece yaÅŸamaya bahaneler uyduruyorum, yine de yenilmiÅŸ bir militanın sızıp duran kanı kadar acıtıyor beni aldığım her nefes. Gitmek duygusunun baÄŸbozumundayım ne zamandır. Bilmiyorum, gidersem kim sular sabaha karşı, solgun duran mutsuzluÄŸun çiçeklerini, yüreÄŸini kederle kim kanatır? Vazgeçtim seni özlemekten. Özlemek yetmiyor bir aÅŸkın ansızın orta yerinden bölünmüşlüğünü anlamaya. Ayrıntılar unutulup durdukça, az geliÅŸmiÅŸ ülke acılarıyla katılıp kaskatı kalmış bir çöle dönüyor seni özlemek. Ellerimden kayalara bulaÅŸan kanımın siyahlığında yitiriyorum her ÅŸeyi ve çaldığım ateÅŸ sönmek üzeridir. O yabani kartalın ciÄŸerlerimi didiklemesi bile acıtmıyor beni seni özlemek kadar. Titreyip duran bir serçe gibi alıyorum avuçlarıma geceyi. BiriktirdiÄŸim göz yaÅŸlarımı içiriyorum. Işığı inkar ediyorum, bilinmesin diye içimdeki sancının kirli, yeÅŸil suyu. Otistik bir çocuk oturuyor gözlerimde. Ne yana baksam onu görüyorum. Eski bir kapı çıngırağı elinde. Susuyor, hiç konuÅŸmuyor, çıngırağı gösteriyor yalnız. Kirli, küflü ve ölü bir çıngırak. (daha fazla…)

Neden biter ki herÅŸey en sevilen yerinde…
Daha tamamlanmayan bi aÅŸkın izleri var her yürekte…
Yarım kalan aşkların ,
yarım bırakanların
ve yarım bırakılanların kalpleri var
paramparça,ıslak ve titreyen…
Neden hatırlanır ki her yaÄŸmur yaÄŸdığında en sevilen…
“YaÄŸmur Islak Mazeretler Yükledi Büyüyen Yangınıma”der ÅŸarkı sözleri…
“Ben Sana Yanarken Åžimdi Sen Kimbilir Nerelerde üşüyorsun”
diye eÅŸlik eder ÅŸairin dizeleri
Neden üşür ki insan ayrıldığında sevdiÄŸinden (daha fazla…)

Adı konamayan suskunluların sevinç bozma sahnesine dönmesiydi yalnızlık, hiçbir şey bilmediğini bilmek, bilmediğine fütursuzca yürümek bilge susmuydu, arkası revan günlerin kanrevan boşluğunda boğazıma doladım kinimi… Aşk yalnız yaratılmamıştı cana, karaya çalan düşlerin hüzün sıtması onda hep vardı… Zihnime ilişen biçarelikten sıyrılamadım İleyha, kapımı kapadığım acının, boşluğunda içime ve sahipliği yapacağını hesaba katamadım…

Aklıma sus, dilime pas, kaleme yas… Terk etmek yiğitliği korkaklığa salmaktı, şimdi hangimiz en cesurun en korkağıyız İleyha…

(daha fazla…)

(herkesten bir parça burada…)

KeÅŸke her ÅŸey o an gibi olsa. O an gib sade ve temiz olsa KeÅŸke her ÅŸey annemizin bir yaz sıcağında getirdiÄŸi soÄŸuk limonata gibi olsa. KeÅŸke herÅŸey o an gibi sade temiz eÄŸlenceli ve içimizi ferahlatıyor gibi olsa. KeÅŸke hep küçük kalsaydık diyorum kendime her zaman öle masum kalsaydık. KeÅŸke hep öle olsaydık ahhhh keÅŸke. O küçük yaşımızda kalsaydık keÅŸke. O zamanlar gibi sadece bir küçük oyuncak için aÄŸlasaydık. Gözlerimiz sadece dışarı giden annemiz için yaÅŸlansaydı. Haya bu kadar güzel olsaydı eskisi gibi olsaydı en eski bir gün gibi olsaydı. Hayat o kadar acımasız oldu ki ÅŸu sıralar. HiçbirÅŸey eskisi gibi kalmadı yaÅŸamımızda. (daha fazla…)

Ne zaman anlayacaksın boynumun bükük halinin yer çekimine olan çaresizliÄŸinden deÄŸil de ruhumun geri kalan nefeslerinin yetersiz olduÄŸundan olduÄŸunu…Her tren kalkışında geride kalan yarin neden bir heves el salladığını anladım…Neden trenini arkasından hala aynı özlemle el salladığını ÅŸimdi sindiriyor beynim.. Geride ben, kalan birkaç yenik nefesim bir de cephem var.. Sen gittin.. Bütün tabularımı geri aldım hayattan.. Ödünç verdiÄŸimi biliyordum almam sanmışım kandırmışım kendimi.. Ne sitemim fayda ediyor akıp giden zamana ne de gözyaÅŸlarım çare oluyor.. Tatminkar bir ev ödevi lazım ÅŸimdi bana..Ruhumu bu sefer alet etmeyeceÄŸim acizliÄŸime..Sıradan kırmızı bir gece deÄŸil bu.. (daha fazla…)

Acaba aranızda benim gibi yıllarca o’nun geleceÄŸini umut ederek bekledi, sizi bilmem ama ben hem rüyalarımda o’nu gördüm hemde o gelecek diye yüzlerce mektup yazdım onardım pas tutan yüreÄŸimi ÅŸimdi çok iyiyim çünkü o var ve bırakmıyacağım asla…

(daha fazla…)

Sessiz Gemi
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu! (daha fazla…)