KalemKurusu

Büyük yolun sonunda ne var? Gerçekler mi; yalanlar mı hayal kırıklığı mı; ne oluyor oralarda yolun bitim noktasında… Yol ayrımında hangi yöne gitmelim, sağım mı daha güvenilir yok yok sol tarafım hangi tarafa gitmeli… Hangi yol doÄŸru yol, bunu hiçkimse neden bilemiyor.? Düşe düşe gidiyoruz o yollarda. Aniden yanımızdan kimin geçeceÄŸinin bile kestiremiyoruz. Halbuki herkesle aynı anda yola çıkmıştık. Bizmi yolu bilemedik yoksa onlar mı kestirmeyi seçti. Åžimdi ne desek o kadar maanasız ki hayat aslında tozlu mu tozlu taÅŸlı mı taÅŸlı iknceli mi iÅŸkenceli bir yol. Kimi en küçük taÅŸta yere düşerken kimi neden hemen toparlanır bilmiyorum. Hayat bir de öyle acımasız ki hiç birÅŸeyi aldırmıyor. Bazen yere düşersiniz heryeriniz kanrevan içinde ama en yakınınız bile yanınızdan tozu dumana katarak geçer; hiçbir yaranıza acınıza bakmadan. Aslında hep derler ya saÄŸ gözün sol göze faydası yok iÅŸte bunuda anlıyoruz. Nekadar acıyor ÅŸimdi yaralarınız deÄŸil mi? Ãœstelik kimsede yok buralarda oralarda hayat kötü bir ÅŸaka belki de her an biri gelip ensenizden çıkarabilir. HİÇBÄ°R GÖZYAÅžIDA PARA ETMEZ ORALARDA BÄ°KERE YAÅžANIR HAYAT BU YÃœZDEN NASIL YAÅžAMALI VE HANGÄ° YOLU SEÇMELÄ°SÄ°Z. Ä°sterseniz Buradan Buyurun

‘’O yok ama Hayal var…’’
Sabah öpülerek uyandırılıyorum.Öyle bir öpüş ki sıcaklığıyla içimi titretiyor.Kalkıp elimi yüzümü yıkıyorum. Odama geldiÄŸimde ‘Günaydın Güzellik’ diyor Hayal bana…  Ãœzerimi deÄŸiÅŸtirip okula gidiyorum.Bütün gün Hayal’in özlemiyle geçiyor.Derslerden hiçbir ÅŸey anlamıyorum.Bedenim sınıfta aklım Hayal’de…Onu seviyorum…  Okul bitiyor.Otobüs durağına yürürken bir anda karşıma hayal çıkıyor.Elinde bir buket çiçek,gözleri gözlerimde…Öyle bir sarılıyor ki bana…Yerkürede sonsuz ÅŸiddette bir deprem oluyor.AÅŸkımız yeri göğü inletiyor…  Birlikte sahile gidiyoruz.Banklara oturup usulca denizi seyrediyoruz.Hiç konuÅŸmuyoruz.KonuÅŸmamak çok ÅŸey anlatıyor ikimize de. (daha fazla…)