KalemKurusu

gecenin karanlığında
bir gölge sokak lambasının altında
karanlığa bulanmış yatıyor
gözlerinde sabahtan kalma bir ışık
sabahı bekliyor belki öylece
belki de hasret gideriyor geceyle

gözlerinde sabahtan kalma bir ışık
altında karton yatıyor
elleri bacaklarının arasında.
gözleri yıldızlarda, bakıyor gökyüzüne
belki yıldızları saymaya devam ediyor
dün gece kaldığı yerden,
belki hayal kuruyor,
belki de kayacak bir yıldız bekliyor
en güzel dilekleri için

(more…)

Adı koyulmamış hiçbir şeyin gerçek anlamda var olduğuna ikna olamayan bir kalbin sahibiydim ben. Hayata kelimelerle hükmeden biriydim ben.Var olanla yok olan arasında fark bir isim. Onunla başlayan hayatımı, onun ismini bilmekle başlamak istedim.

Varlığına dair, nefti gölgeli bir tütsü-buhur dükkanında, bana gösterdiklerinin dışında, hiçbir bilgiye sahip değilken sevmiştim onu. Başka bir şeyi değil, ateşe düşeceği ana kadar hiçbir şeyi merak etmeyerek sevmeyi bilen kalbimin bütün sükûnetiyle sadece onun ismini merak ettim ben.

Gülün önce ilahi muhayyilede adının koyulduğunu, manasının sonradan yaratıldığını, bu dünyadaki suretinin ise en sonra geldiğini kavradığında imanı tamamlanan biriydim ben. Bunun başka yolunun olmadığını aklıma ancak böyle kabul ettirebilmiştim ben .Kolay olmamıştı ama yolculuğun suretten manaya doğru olduğunu öğrenmiştim ben. (more…)