KalemKurusu

Beynimi kemiriyor tüm yaÅŸadıklarımın çıkmazları. Bazen bırakıp herÅŸeyi gitmek istiyorum, bu ÅŸehirden de, bu sokaklardan da, karanlıklarımdan da, senden de. Ama biliyorum ki, nereye gidersem gideyim, içimde taşıyıp yanımda götüreceÄŸim seni. Zihnimde beraber yaptığımız herÅŸeyin hatıralarıyla birlikte. Yudum yudum içerken seni atlatmak zor, anlatmak zor bu derdi. İçimde sevdamın kırıklıkları, elimde içki kadehi, gözümde senin hayalin. Kaç zamandır günlerimin özeti… Karmakarışık bir halde bütün olmamışlıklarımla sadece aÄŸlıyorum yıkılmış umutlarıma. Bir rüyamıydı yaÅŸadıklarım yoksa anlık bir hevesmiydi. Başımı alıp ellerimin arasına düşünüyorum günlerdir bu çıkmazı. Evet bitti, yolun sonuna geldim ve kitlendi tüm kapılar. Bir anlam veremiyorum olanlara da, yaÅŸadıklarıma da, bize de. Aslında yok ortada biz diye birÅŸey ama… Bir yangın var içimde kavuruyor beni. Öyle alevlendi ki tam sönmeye yüz tutmuÅŸken. Sanki üzerine petrol dökülmüşçesine, hiç sönmeyecekmiÅŸ gibi alevlendi üstelik. göz yaÅŸlarım yetmiyor bu yangını söndürmeye. Kendimi alıkoyuyorum herÅŸeyden. Soyutluyorum insanlardan, kaçıyorum her defasında bana bakan gözlerden artık. Dedim ya karmakarışığım bu aralar. Ne dediÄŸimi bilmeden nasıl olduÄŸunu bilmeden sadece nefes alıyorum.

03.12.2008 22:58