KalemKurusu

Ä°zinsiz çalıştığım kaçıncı gün, hatırlamıyorum. Åžimdiden kuru, boÅŸ bir kabuk gibiyim lakin mütemadiyen çalışıyor olmam bunun sebebi deÄŸil; aksine belki de durumu katlanılır kılıyor. Elde edemeyeceÄŸim ÅŸeyleri istediÄŸim zaman diÄŸerlerine benzediÄŸimi farkettim. hayatta tutunacak daha çok ÅŸeyim oluyor. gözlerini uzaÄŸa dikmek ve sahip olmayı istemek yani. Öteki türlüsü, sahip olduklarından memnun, belli bir rotada, sessiz sedasız akmak. o de beni mutsuz ediyordu yalan yok. Sana burada metafor mecaz cart curt kullanamayacağım. Az önce uyandım ve birazdan giyinip iÅŸe gidicem geç kalıyorum netekim. Metafora zaman yok yani… Elde edemeyeceÄŸim demek kabalık oldu hem kendime, hem diÄŸerlerine. Kendimi daha az zavallı hissediyorum bir süredir. Çünkü bağımlılıklarımdan kurtulmuÅŸ gibiyim. Sıkılmadan içine dahil olabildiÄŸim, özünde çok sıkıcı; ama bir ÅŸekilde bu öldürücü sıkıcılık duvarını aÅŸmış bulunduÄŸum ÅŸeyler, beni bir ÅŸekilde “yaÅŸayabilir” hale getirdi, bunun ne kadar kıymetli bir ÅŸey olduÄŸunu anlatsam anlatamam cörnıl, anlayamaz inan çoÄŸusu. Sıkıcı sıkıcı herÅŸey sıkıcı ve sonunda sıkıcı olmayan bir ÅŸey bulduÄŸunda onun özünü sömürene kadar kendinin yapmak istersin ama bir özlü sözümde de dediÄŸim gibi insana “sahip olmak” bahÅŸedilmemiÅŸ. Dolayısıyla olamazsın, sahip olamazsın, kalırsın gariban, hissedersin garip, zavallı da biraz. Böyle hissetmek berbat birÅŸeydir cörnıl. Hareketli günler geçiriyorum. Kıymetli deneyimler ediniyorum gerçekten. Tanıdığım insanlar hayatın belki benim hiç geçemeyeceÄŸim köşelerinden geçerek bulunduÄŸumuz noktaya gelmiÅŸ, onları tanımak, aynı ÅŸeye parçadaÅŸlık etmek güzel lakin gün neye gebe olduysa olsun ve dahi doÄŸurduysa doÄŸurmuÅŸ olsun, gece eve gelindiÄŸinde baÅŸka filmler dönüyor. Ben bu dünyadan tat alamadım günce. Ben buralarda bir mutlu olmayı, ait hissetmeyi, “hah, tamam” demeyi, akışına kaptırmayı beceremedim. Bulamadım, ne kadar yaklaşırsam yaklaÅŸayım hep bir kör nokta çıktı eve gelince. Huzursuzluk, öz-kindarlık, garibanlık bütün hasılatı, mahsülü aldı götürdü. geriye ÅŸimdiki gibi boÅŸ bir kabuk kaldı hep. Sonra bir hadis-i ÅŸerif okudum;
Allah bir kulu sevdi mi onu dünyadan korur, tıpkı hastanıza suyu yasakladığınız gibi.

Belki sahih, belki deÄŸil.

Böyle uyumaklara alıştım da böyle uyanmaktan hala nefret ediyorum cörnıl.
[coolplayer width="350" height="60" autoplay="false" loop="1" charset="utf-8" download="0" mediatype=""]
Teoman - Kelimeler
[/coolplayer] Biliyorum artık çok zor çok… Kuracak yeni bir hikayem yok

Teşekkürler