KalemKurusu

‘’O yok ama Hayal var…’’
Sabah öpülerek uyandırılıyorum.Öyle bir öpüş ki sıcaklığıyla içimi titretiyor.Kalkıp elimi yüzümü yıkıyorum. Odama geldiğimde ‘Günaydın Güzellik’ diyor Hayal bana…  Üzerimi değiştirip okula gidiyorum.Bütün gün Hayal’in özlemiyle geçiyor.Derslerden hiçbir şey anlamıyorum.Bedenim sınıfta aklım Hayal’de…Onu seviyorum…  Okul bitiyor.Otobüs durağına yürürken bir anda karşıma hayal çıkıyor.Elinde bir buket çiçek,gözleri gözlerimde…Öyle bir sarılıyor ki bana…Yerkürede sonsuz şiddette bir deprem oluyor.Aşkımız yeri göğü inletiyor…  Birlikte sahile gidiyoruz.Banklara oturup usulca denizi seyrediyoruz.Hiç konuşmuyoruz.Konuşmamak çok şey anlatıyor ikimize de. (more…)

Ufacık bir köşede sıkışmış bekliyorum.Aklımda bir sürü düşünce.Saniyede milyarlarca şey geçiyor belki aklımdan.İkinci saniyede her şeyi unutuyorum ve bir milyarlarca düşünce daha geliyor aklıma.Tam anlamıyla bir zihin karmaşası yaşıyorum.Sonra düşüncelerimden biri oltaya takılıyor. O an aklıma vahiy gibi unuttuğum ‘ben’ geliyor. Çevremdekilerden yediğim onca kazık ve karşısında tuhaf bir biçimde kendimi yıprattıklarımı hatırlıyorum.Ama alışmış olmalıyım ki bu beni pek etkilemiyor.Sonra duruyorum. Başımı havaya kaldırıp gözlerimi kapatıyorum. O lahzadan kelli kum taneleri havada donuyor. (more…)