KalemKurusu

Åžu an 1 ÅŸubat akÅŸamı ve rüyamda yine sen vardın. Saat olmuÅŸ gecenin 3’ü, herkes uyumuÅŸ, annem, babam, kardeÅŸim, bende uyumuÅŸum ama gönlüm hep ayakta, aÅŸkım hep ayakta, onlar hiç uyumadı ki. Seni tanıdığımdan, sana tapalıdan beri gözüme uyku girmedi aÅŸkımın, sevdamın da. Ne tedaviler aradım, ne ilaçlar kullandım. Çaresi bir mucize bu hastalığın o da sensin. AÄŸlıyorum ÅŸu saat, unutma beni aÄŸlatan sensin. Uyutmayan, hayatı zindan eden sensin. Ne hayat tat veriyor, ne o olmazsa olmaz dediÄŸim bilgisayar, ne hava, ne ekmek, ne su,….. sadece ama sadece sensin o tat. Sensin benim hayatım, sensin. Benden vazgeçmemi mi istiyorsun? Tamam kabul. Çıksın birisi güneÅŸe yazsın adını (benim yazdığımın yanına) vazgeçerim senden. Ya da sağır bir ressam, (daha fazla…)

Yıllar Sonra Bir Gün
Huzur evinin kapısından hızlı adımlarla giren ve halinden 60-70 yaşlarında olduğu anlaşılan kadın, girişteki danışmadan bir şeyler sorar.
Danışma memuruyla aralarında geçen ve kısa süren konuşmadan sonra aradığı şeye bir an önce kavuşma heyecanıyla olsa gerek daha bir hızlı adımlarla merdivenlere yönelir.
Kapı numaralarına bakarak ilerlemektedir koridorda. (daha fazla…)

Seni gördüğüm an sevginin kokusunu hissetim,
Bir bebeğin dünyaya gözlerini açtığında ki bakışıyla izledim,
Emdiği sütün kıymetini gördüm gözlerinde
Bir annenin bebeÄŸinden aldığı kokuyu buldum sende…

AteÅŸli bir akÅŸamda kokunla bir oldum
Koku,
Sanki berraklığın, (daha fazla…)