Enkaz Yığınları Altında
Pazar, 29 Haziran 2008Beni yalnız bırakın. Kimseyi görmek,iÅŸitmek istemiyorum. Yapılacak ne kadar iÅŸ, gidilecek ne kadar yer varsa; tüm randevuları ortadan kaldırıyorum. Kendimle yalnız kalmak istiyorum. Beni,benden baÅŸkasının anlayamayacağı kendimle… Bir iç hesaplaÅŸma bu. Bir muhakeme, bir iç çekiÅŸme. BulunduÄŸum yer, edindiÄŸim konumdan hayata yeniden baÅŸlamak istiyorum. O yüzden beni yalnız bırakın. Bana;akıl, nasihat, öğüt vb. söylemlerde bulunmaya da kalkmayın. En büyük saygısızlığı yaparım size karşı. Onu baÅŸkasıyla gördüm. Sakın dokunmayın bana. Dost ÅŸefkati ile uzanan eliniz; içimdeki yanan ateÅŸi körükleyecektir. Kapanmayan yaramı deÅŸecektir. Bu yüzden, sakın dokunmayın. Delicesine, uÄŸrunda ölürcesine sevdiÄŸiniz bir insanı baÅŸkasının kollarında görmek, size nasıl bir acı yaÅŸatır. Tahmin edin? (daha fazla…)




