KalemKurusu

İlk heyecanı, ilk serüveniydi bu gönlümün.. Kendi kabuğunu kırmış, ilk kez merhaba demişti yeryüzüne sanki. Yeni şeyler görmek, onları tanımaya çalışmak mutlu ediyordu çocuk kalbimi. Daha her şey toz renklerde ve pamuk sekeri tadındayken rastladım ben ona. Daha ok yeniydim; o yerlilerden olmuş neredeyse.. Hoş bir gülüşü vardı. Bana gülümseyince mutlu oldum ve her şeyi o kadar yoğun hissetmeme rağmen tek kelime ifade edemedim. Bazen sözlere ne gerek var, gözler gönüllü bu isi üstlenirken..? Selamını bile gözlerim aldı.. Dudaklarımda bir gülücük halini aldı. Vücudumun biyokimyası bir anda öyle değişmiş olmalı ki, beyin olmadık emirler yollayıp duruyor, kolumu oynatacağı yerde bacağımı kaşıyor; (more…)