KalemKurusu

Kimi sevsem, onun hep uzakta bir sevdiÄŸi vardı, unutamadığı ilk aÅŸkı ya da onu terk edip giden sevgilisi… Kimi derinden sevsem, o bir baÅŸkasını derinden hatırlardı. Öylesine çok sevdim ki onları, baÅŸkalarına duydukları sevgiyi anlatmalarını sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim. Beni yitirmekten hiç korkmadılar; çünkü onlara göre fazla iyiydim; bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden. Beni terk edenlerden tek bir isteÄŸim olurdu. ‘Ne olur, bir daha beni aramayın! Çünkü ben kolay unutamıyorum. Çünkü ben size duyduÄŸum o akıl dışı aÅŸk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum. ÇocukluÄŸumun o güzel bahçesini.’ Böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni… Soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim… O, yedek sevgili! …

DerinliÄŸine Kimse Sevgili Olamadı (Arka Kapak) Cezmi Ersöz…