KalemKurusu

Her aşkın katili aşkın ta kendisiydi. Silahında tek kurşun… Kurşunu yalnızlık. Rus ruleti.
Çanakkale türküsü gibi ölmeden mezara gömdüler beni…
Tek kurşun…
Kansız…
Ve kefensiz ölüm…
Dünyanın tozpembe göründüğü zamanlardı. Seni seviyorumla başlamıştı her şey. Yalan doğmamış, kana ihanet karışmamıştı.
Aşkın bakire olduğu zamanlardı. Aşklar bir hiç uğruna kirletilmemişti. Verilen sözler sözdü ve mertlik namertliğe teslim etmemişti kendini.
Gözlerin yalan söylemediği zamanlardı. Gözler kalbin aynasıydı ve aynada görünün kalp henüz tozlanmamış, akşamlar akşamlığını, gündüzler gündüzlüğünü kaybetmemişti. (more…)

Hayal…
Hayaller…
Hayallerim…

Hani gözlerinizi kapatıp olmasını istediğiniz şeyler için kurduğumuz, olmayacağını hiç hesaba katmadığımız o pembe düşler vardır ya. Pembe panjurlu evlerin ve bahçesinde çocukların koşturduğu, yoksulluğun sokaklarda kol gezmediği, kimsenin ağlamadığı ya da ağlatmak için bir sebep aramadığı, kavgasız, gürültüsüz, düşmansız, riyasız, gerçek olmayan gerçek bir hayattır yaşanamayan. İçki şişesinin dibine vurup kör kütük sarhoş olduğunuz andır. (more…)

Gün geçmiyor ki bir TV kanalını açtığınız da yeni bir dizi ya da program başlamamış olsun. TV kanallarının rekabet hızlarına yetişmek neredeyse imkânsız hale geldi. Artık hangi karakterin hangi dizide oynadığını karıştırır olduk. Birçoğunuzun artık her gün bir yenisi başlayan dizilerden ve gündüz kuşağı programlarının abukluklarından bıktığını tahmin ediyorum. Bir de bu aralar bol keseden para dağıtan yarışmalar moda oldu. Sunucularının iki kelimeyi bir araya getirirken içkence çektikleri ve çektirdikleri o fevkaladenin fevkinde olan programlar var ya işte onlar… Türkiye’de açlık sınırının altında yaşayan milyonlarca insan varken bu tarz programların prim yapması da kaçınılmaz oluyor doğal olarak. Açılan kutulardan ya da sorulan sorulara verilecek cevaplarla götürülecek milyarlar dururken çalışmak kimin umurunda. İş varda biz mi çalışmıyoruz diyeceksiniz. Sizde haklısınız… (more…)