KalemKurusu

Bir çığ gibi büyüsede yalnizlığım, umudun çıkmaz sokaklarında, acıtsada içimi yüreğimdeki yangınlar, gözlerinde kaybolmak bile olsa yarına bıraktığım ezgiler, yinede amansiz hastalığın bir çukur gibi çeker bedenimi çorak topraklarına ve ben yine melankolik akşamların tutarsız gülümsemeleriyle çınlatırım kulaklarını. Yemyeşil sevdalar barındırırken kuytularımda, söz yine gelir olmamışlıklarıma. Kenarı yırtılmıs bir fotograf gibi hüzünlü bazen, bazende bayramlıklarını giymiş bir çocuk kadar şen. Bitmeyen cümleler sonrasında, yine hüzün, yine ayrılık, yine gözyaşı. Her adımda daha bir yaklaşmak sonrasında. Otobüsün buğusuna ismini yazarken bulmak kendimi. Virane bir gecenin sabahında, yıkılmışlık duygusu ile uyanmak yine. Hayata olan inancın azalmasi, kendimden geçmem sonrasında, gözlerini gözlerimin önüne getirip. Her uyandığımda biraz daha umutsuzluk biraz daha aci, ve buna alışmışlığın verdiği gamsız iç çekişler. Olsun güzelim olsun… Böylede güzel yaşamak. Acısına, kavuşamamışlığa rağmen…  Yalnız resimler çiziyorum tualime beni benden alıp götüren sensiz resimler. Birbaşka garip hayallere dalıyorum sonra. Bir rakı daha koyuyorum kadehime. Bir sigara daha yakıyorum ciğerime. Kendimi çoktan unuttum. Sadece seni yaşıyorum saatlerimde. Ve ben seni sevidiğimi farkediyorum daha da derin üstelik. Yalnızlık o kadar koymadı ki bana. (more…)

Susuz şehrimde canıma su katana ithafla….

Bir sevda daha bitti yüreğimden koparcasına aldığın bir sevda… gözlerine adadğım dünyam bitti sonunda… herşeyden uzak sevmiştim seni. Gönlümü vermiştim baharlarına. Bir katık aş gibi yazmıştım seni sonbaharıma. Ama şimdi gittin benden habersiz. Bir başıma kaldım şu İzmir’in çıkmaz sokaklarında. Artık sessiz kalıyor bu coğrafya.  Artık uykusuz akşamlar kalıyor bana senden sonra. Alkol ikindisi uykusuz akşamlar. Sayende bırakmaya çalıştığım sigaramı iki katına çıkardım. Hayallerimin sonuna geldim daha başına bile gelmeden üstelik. Her şey üstü üstüne geldi sevdamızın en güzel günlerinin ortasında. Ayrılık bıçak gibi girdi bile aramıza hiç hissettirmeden, kendimi bırakmışken sana. Kanunsuz gecelerimin yorgunluk bilmez akşamlarında. Nöbet sonrası gündüzlerimin arsızıydın sen. Şimdi yoksun yanımda. Artık yoksun….
Sonuna geldik baharımızın. Ben sende varoluşumu belledim en derin yazıların olumsuz tümcelerinde. Kaderime yazmıştım seni alnımın ortasına. Gel görki gittin… Her gün daha çok koymakta yalnızlığımın sensizliği. Her gün daha bir alkol kokmakta beni bana bırakan.
19.10.2008 01.09

Yaşadıklarımız hangisi yanımızda,
Nerelerdeyiz kendimi hiç kimseyi bulamıyorum.
Ya lanet gecenin içindeyim ya yüzü temiz görünen gündüzün içindeyim,
Kendini okadar saklamış ki güneş,güneş ışınları gözümü alıyor…..
İnsanlar hangi kuytudan bana gülüyor hani neredesiniz?
Hepinizi tanıyorum biliyorum,geçmişi geleceği….
Hiç saklanmayın tertemiz güneşime,o kadar siyahsınz ki ondan daha parlaksınız şimdi.
Bakmıyorum,görmüyorum bunu yapmak istemiyorum….
Çekilin diyorum
Gecelerden korkar oldum şimdi güneş batınca siz dahada belirginleşiyorsunuz çünkü
Saf geceden korkar oldum….. (more…)