‘nlar’ olarak etiketlenmiş yazılar

Adı Konmamış Yalnızlığın

Çarşamba, 13 Ağustos 2008

Gerçekler acıtır içimizi. Kimi zaman ölümlerdir kimi zaman sevgilinin göz yaşlarıdır. Öyle bir ana sarar ki gökyüzü. Kendimizi kandırmaya müstahaktır yarınlar. Kimi zaman öyle bir an olur ki adını bile koymadığın çocuğundan olursun. Adını koyamazsın çünkü. İlk olsa da koyamazsın çünkü olamazsın. Acıdır kanar yüreğinde.  Sevgilin hastadır ateşler içinde yanıyordur ama ulaşamazsın istediğin vakit. Bir derece azalması için kahredersin kendini. Ama elinden bir şey gelmez. Uzaksındır sadece metreler olsa da. Kalbin onun için atmaktadır. Ama yetmez mesafeler. Güzelliği bile yalan olmuştur. Kalbin yaralıdır ateşler içinde. Elin değmez eline. Kahrolup yitip gidersin. Adı konmamış yalnızlığın kahrolası gecelerde. Sensizlik ateşi çoktan dağlamış yüreğini….

11.08.08 23:36

Yarım Kalan

Pazar, 20 Temmuz 2008

Bak yine burada olan aşık hüznüm, beraberiz yine en acısından. Umutla bakan gözler artık yok. Her acı ayrı bir hüznü belirler… Gülüm demeye kıyar oldum artık yaşanan hayâsız sevdalara… gel artık gülüm bak burada kalakaldım yapayalnız… Seni öyle özledim ki yarınlarımızı… Yazın gülen güneş gibiydin bana. Hayatıma katılan anlam gibi. Şimdi sensizim ıslak gecelerde. Hayatımın anlamı kalmamış gibi dolaşıyorum sokaklarda sessiz sessiz. Acıma bir katkısı yok amansız şarkıların. Kendime ayırdığım tüm zamanlar senin yokluğuna yanmakla geçiyor. Hayatın çıkmaz sokaklarına dalıyorum çıkamıyorum bir süre de… Artık heyecanı yok yarınların. Kurtardığım hayatların anlamı yok gibi… Sensizlik bir ağır yük gibi çöktü omzuma. Adreslerde seni aradım, sokaklarda seni, ağaçlarda seni, gökyüzünde seni. Seviyordum ben seni bir şairin dizelerini sevdiği gibi, bir aşığın sazını sevdiği gibi. (more…)

Enkaz Yığınları Altında

Pazar, 29 Haziran 2008

Beni yalnız bırakın. Kimseyi görmek,işitmek istemiyorum. Yapılacak ne kadar iş, gidilecek ne kadar yer varsa; tüm randevuları ortadan kaldırıyorum. Kendimle yalnız kalmak istiyorum. Beni,benden başkasının anlayamayacağı kendimle… Bir iç hesaplaşma bu. Bir muhakeme, bir iç çekişme. Bulunduğum yer, edindiğim konumdan hayata yeniden başlamak istiyorum. O yüzden beni yalnız bırakın. Bana;akıl, nasihat, öğüt vb. söylemlerde bulunmaya da kalkmayın. En büyük saygısızlığı yaparım size karşı. Onu başkasıyla gördüm. Sakın dokunmayın bana. Dost şefkati ile uzanan eliniz; içimdeki yanan ateşi körükleyecektir. Kapanmayan yaramı deşecektir. Bu yüzden, sakın dokunmayın. Delicesine, uğrunda ölürcesine sevdiğiniz bir insanı başkasının kollarında görmek, size nasıl bir acı yaşatır. Tahmin edin? (more…)