Tuti şöyle dedi : Rüzigar …evine git…
ayaza har düş’ünce diril/iştedir yokluk.
alaz yüklü kervanlar ulaşır mı yurduna
ey bad-ı saba
…dök suskunu bu garip meskenete
hükümsüz bıraktığın o efsun
……………kadar aziz/an …
işte yine örülüyor hasret duvarları üstüste
yokluğuna hapsolduğum zamanlarda senin hüznünle kalemimdeki mürekkebi yoğuruyorum yalnızlığıma inat,
birlikte geçirdiğimiz güzel günler gelir aklıma her cümle ve her hecede,
oysa ne kadarda mutluyduk ışıklı palmiyelerle süslü new york misali bu küçük şehirde,
her buluştuğumuzda elimizdeki mutluluk bayraklarını dalgalandırır,tutkuyla bakardık gözlerimizin içine, (more…)
