KalemKurusu

Beynimi kemiriyor tüm yaşadıklarımın çıkmazları. Bazen bırakıp herşeyi gitmek istiyorum, bu şehirden de, bu sokaklardan da, karanlıklarımdan da, senden de. Ama biliyorum ki, nereye gidersem gideyim, içimde taşıyıp yanımda götüreceğim seni. Zihnimde beraber yaptığımız herşeyin hatıralarıyla birlikte. Yudum yudum içerken seni atlatmak zor, anlatmak zor bu derdi. İçimde sevdamın kırıklıkları, elimde içki kadehi, gözümde senin hayalin. Kaç zamandır günlerimin özeti… Karmakarışık bir halde bütün olmamışlıklarımla sadece ağlıyorum yıkılmış umutlarıma. Bir rüyamıydı yaşadıklarım yoksa anlık bir hevesmiydi. Başımı alıp ellerimin arasına düşünüyorum günlerdir bu çıkmazı. Evet bitti, yolun sonuna geldim ve kitlendi tüm kapılar. Bir anlam veremiyorum olanlara da, yaşadıklarıma da, bize de. Aslında yok ortada biz diye birşey ama… Bir yangın var içimde kavuruyor beni. Öyle alevlendi ki tam sönmeye yüz tutmuşken. Sanki üzerine petrol dökülmüşçesine, hiç sönmeyecekmiş gibi alevlendi üstelik. göz yaşlarım yetmiyor bu yangını söndürmeye. Kendimi alıkoyuyorum herşeyden. Soyutluyorum insanlardan, kaçıyorum her defasında bana bakan gözlerden artık. Dedim ya karmakarışığım bu aralar. Ne dediğimi bilmeden nasıl olduğunu bilmeden sadece nefes alıyorum.

03.12.2008 22:58

Bu akşam bir başka duydum bu ismi nedensiz. Daha önceleri benim kadar duygu yüklü bir aşk görmemenin şaşkınlığı içinde diniyordum arkadaşımı. Bir de baktım gözleri parlıyordu EGUSO derken. Sanki o eski türk filmlerindeki aşklar vardı ya hani sonu hep mutlu biten. Ama yok. Hayır. Ne yazıktır ki mutlu bitmemişti bu sevdanın sonu. Bir insan sevdiğini bu kadar güzel söyleyemezdi. Bu kadar sıcak anlatamazdı aslında ama. Bu kadar duygusallık belki fazla olsada bu akşam yinede güzel bir akşamın yeşil kokan mısralarında tanıdım EGUSO’yu. Bu aşkta buldum kendimi. Sanki kendimi anlatıyordu. O eski beni. O imkansızlık akşamlarımın çaresine uzanamamanın kahır dolu saatlerini tekrar yaşamıştım arkadaşımın gözlerinde. Biramdan bir yudum daha aldım, sigaramdan bir nefes daha…  Kader birleştirmişti bile yollarımızı. Biz farkında olmasakta. Herşeye inat daha bir sıcak yaşamıştım ayrılığın acısını. Arkadaşımın ve benim sevdalarımızın çaresizliği yakmıştı omuzlarımızı. Soğutmaya çalışsakta içimizdeki küllerin sıcaklığını herşey boşa kürek sallamaktı. Çünkü gayet açıktı gözlerimizden adlarınız.
19.10.2008 01.39

Uykusuz geçen bir gecenin sabahındayım yine.
Gözlerimi apansız bir karanlığa açtım ne gam.
Soğuk biramdan bir yudum daha çektim sensizliğin sessizliğinde.
Sigaramdan bir nefes daha üfledim ciğerine gerçeklerin.
Yoksunluğun öyle kavurdu ki içimi, yangınlardayım yar…
Kahır dolu günlerin geçen saatleri bir mavzer gibi dağlıyor yüreğimi.
Ve bir gün daha bitti akşam oldu yine
Vakit tamam
Amansız gecelere bıraktım kendimi (more…)