Hayat
Kimisinde nice hüzünler barındırır hayat, kimisinde nice mutluluklar. Sevda vardır kimisinde, nefret bazen gözlerinde. Güneş doğar her gün aynı yerden yeni bir hayata. Sevdaların filizlenir, gözlerinde gülümsediğin sevdiğin gelir aklına. Gün olur özümsediğin her şeyi yalan nakşeyler hayat… Yinede yaşanası bir tecrübedir hayat. Acısına rağmen, derdine, kederine rağmen. Gün olur ölmek istersin, yitip gitmek istersin bu hayattan. Ama mutluluklar bırakmaz peşini yaşarsın yine olabildiğine, yaşayabildiğine kadar. Bak neler gizli hayatta. İlk kez birinin gözlerinde gördün kendini. İlk kez birine bakarken titredi için. İlk kez bir başka tende buldun kendini. İlk kez bir başkası için endişelendin. Canı acıdığında yüreğinde hissettin o acıyı. Ağladığında beraber ağladın güldüğünde beraber. Her şeyi paylaştın; hüznü, mutluluğu, gözyaşını, merhameti, günahı, sevabı her şeyi paylaştın. Yeri geldi yüreğini… Başka yönü daha var hayatın. Birisi var o hayatta. Seni hiçbir zaman yalnız bırakmayan. Sırf sen uyuyamıyorsun diye uykusuz kalan. Sırf sen mutlu ol diye kendini perişan eden birisi daha var o hayatta. Yüzünde olacak o anlık tebessüm için kendini paralayan. Hani eskilerden bir deyim var ya “saçını süpürge eden” birisi var. Ve tüm bunları karşılıksız yapan birisi. Ona bir kere “Anne” diyince gözlerinde ki ışığa birebir şahit olduğun. Dedim ya hayat her şeye rağmen yaşanası bir tecrübe. Kısa ama dolu dolu yaşamak gerek. Bir kilim motifi gibi renkli…
22.07.2008 23:49

















Temmuz 24th, 2008 - 20:13
…ve karmaşık olmalı hayat.her motifte bir renk olmalı ve renkte bir sevgili…beyazı kendine ayırmalı insan ,sona onunla gideceğini unutmamalı…