Bilmedikleri Birşey Vardı
Vietnam Savasi sonrasi…
Evine dönmekte olan bir asker San Francisco’dan ailesini aradi:
“Anne, baba eve dönüyorum, ama sizden bir sey rica ediyorum.
Yanimda bir arkadasimi da getirmek istiyorum.”
“Memnuniyetle, O’nunla tanismak isteriz”, diye cevapladilar.
Ogullari “Bilmeniz gereken bir sey daha var.” diye devam etti.
- “Arkadasim savasta agir yaralandi, bir mayina basti ve bir koluyla ayagini kaybetti.
Gidecek hiçbir yeri yok ve O’nun gelip bizimle kalmasini istiyorum.”
“Bunu duyduguma üzüldüm oglum. Belki O’nun baska bir yer bulmasina yardimci olabiliriz.”
- “Hayir. Anne, baba O’nun bizimle kalmasini istiyorum.”
“Oglum.” dedi babasi.”Bizden ne istedigini bilmiyorsun. O’nun gibi özürlü biri bize korkunç yük olur.Bizim kendi hayatimiz var ve bunun gibi bir seyin hayatimiza engel olmasina izin veremeyiz.Bence bu arkadasini unutup eve dönmelisin. O kendi basinin çaresine bakacaktir.
- ” Oglu o anda telefonu kapatti. Ailesi O’ndan bir süre haber alamadi. Ama birkaç gün sonra, San Francisco polisinden bir telefon geldi. Ogullarinin yüksek bir binadan düsüp öldügünü ögrendiler.Polis bunun intihar olduguna inaniyordu.Üzüntü dolu anne - baba hemen San Francisco’ya uçtular ve ogullarinin cesedini tespit etmek için sehir morguna götürüldüler.
Anne - baba ogullarini hemen tanidilar yalniz bilmedikleri bir seyi de ögrenince dehsete düstüler: Ogullarinin sadece bir kolu ve bacagi vardi…



















Nisan 12th, 2008 - 22:35
Güzel bir hikaye. Okudum ve keyif aldım
Nisan 15th, 2008 - 18:30
Güzel bir hikaye ama bazı hikayeler gibi buda okurken sonun ne olacağını bildiğimiz bir tarzda açıkçası. Bilmem ben film izlerken bile çok alışılmış senaryolar olunca ve film in sonunu tahmin edince hiç keyif almıyorum. Tabiki bu hikayenin yada filmin kötü olduğunu belirlemez. Yapılan iş iyi olmayabilir ama verilen bir emek vardır. Konunun çok dışına çıktım ama anlatmak istediğim sonu belirgin bir hikaye
Nisan 15th, 2008 - 19:13
Merhaba,yorum yazmayı sevmem ama, “sevtap” yorumuna katılmıyorum yazıyı paylaşan benim, yazı zaten trajediyi canlandırıyor keyif alınması gereken bir hikaye değildir.”Askerde bacağını kaybeden bir genç, askerliğinin bitmesiyle yuvasına döndüğünde ailesinin kendisini farklı karşılayacağını sanıyor ve kendisini arkadaşının yerine koyup ailesini arıyor” Hikayenin sonu kimisine göre tabiki değişir, keyif alınmaz bir hikaye olur kimisine göre bu tür hikayelerin sonu heyecanlı ve büyük bir ders alınması gerektiğini ifade eder.Nacizade fikrimdir.