Oda üstünde ;
Bir ufak rakıyla az peynir yenmesini isterdi belki!
Belki sıcak bir ekmeğe sarılmak,
Yeşil parkalı bir üniversitelinin koltuğunun altında olmak isterdi yada
Bu soğuk kasım sabahında;
Üstünü örtmekten çok daha önemli haberler taşıyordu belki de dünya için
Üzgünüm…
Hayat herkese eşit davranmıyor.
Zavallı Gazete…
Öznesi gizli olan bir hayalsin benim için
yüklemini bulsam da öznesini bir türtürlü
koyamadığımsın
tamlayanı eksik tamlananı fazla
nesin sevgilim ? nesin sen ya ?
nasıl bir tümcesin kalbimin dilinde..
bir tümlecin içinde binbir sıfatsın
zamirin varsa zarfın yok
ikilemelerle mi yaşıyorsun yoksa;
nedir bu zincirleme ad tamlamaları
nesin sevgilim ? nesin sen ya ?
nasıl bir tümcesin kalbimin dilinde..
etkin bir cümlesin belli..
peki nedir bu edilgenlik ?
sözlerin olumluysa gözlerin olumsuz
bir her şeyimsin dersin bir de hiçbir şeyim
bu kadar mı duyguları değişken bir cümlesin
nesin sevgilim ? nesin sen ya ?
nasıl bir tümcesin kalbimin dilinde..
bakıyorum..eksiltili bir cümleden ibaretsin
sonra birden farkediyorum ki devrikleşmişsin
ah be canım! bir de kurallı olabilsen..
nesin sevgilim ? nesin sen ya ?
nasıl bir tümcesin kalbimin dilinde..
öylesine zor bir ifadesin ki benim için
manasını bir türlü koyamadığımsın
isteyip te asla ulaşamadığımsın
aslında..
ne kadar tarif etmeye çalışsamda seni
biliyorum.. boşuna..
sen benim anlatım bozukluğumsun sevgilim!
sen benim..
anlatım bozukluğumsun…
Bir taneme..
Sevgisiyle sevdamı alevlendiren tek aşka; Soner Soydaş’a
kimbilir kaç deftere yazıldı aşkın
kaç ağaca kalp içinde kazındı adın
biliyor musun ki kaç yürek sevdi seni
o kaç yürekten biri bendim..
hatıralarla gelen acılar sevinçlerim
oldu senle
ismini anımsayarak değil özümseyerek
dilledim kalbime
kimseler bilmesin diye gizli gizli
sevdiğim; sevgilim
o kaç yürekten biri bendim..
çok gözler ağladı içten içe belki
senin için
çok dil uzak kaldı belki senden
sözlerin için
kaç ten ayrı kaldı teninden
yâri için
o kaç yürekten biri bendim..
ey yüreğine kilit vurmuş
gizli sevdam!
görürsen bir gün bedenen
kabul etmeyen
ruhların kavuşmasını
hissedersen herhangi bedenden
çaktığını şimşeklerin
kaç kadının senin aşkın uğruna
yandığını duyarsan
o kaç yürekten biri bendim..
Hep seni düşünürken bu zamanlar boyunca
Sen başka ateşlerin küle çevrildiği vakit,
Başka küllere umut bağlamışsın…
Benim küllerim yanarken gözlerimde
Gözlerini görmüşüm
O nefret ettiğim aynalara bakmışım,
Senin gözlerini görebilmek için…
Benim gözlerim yanarken ellerinde
Sen oyunlar oynamışsın.
Silip atıyorsun beni
Kendini orada bildiğin o okyanusun ortasına
O çok bahsettiğin denizlere…
Gözlerim görmez olmuş
Küllerim boğulmuş, sen oyun oynarken…
Ben kaybetmişim…
Daha çocuktu.
Eline bir silah verdiler, ‘vur’ dediler.
‘O bizim namusumuza halel getirdi,
ölümü senin elinden haketti.’
Çocuk ‘Ablam’ dedi.
Büyükler ‘vur’ dedi.
Çocuk ‘Ablam’ dedi.
Büyükler ‘namus’ dedi, ‘şeref’ dedi.
Yaşamıyorum sensiz buralarda
herşey boş ve anlamsız geliyor ruhuma
giderken sana söyleyemediklerim
yaş olup gözlerimden akıyor…
kıyamazdın bana
gözyaşlarıma kıyamazdın
ağlama derdin silerdin şevkat dolu ellerinle
bak şimdi senin için ağlıyorum
sil hadi.!! Sil gözümdeki yaşları
hadi dön!!
hadi dokun gözlerime şevkatinle!!
onlar sana muhtaç..
yüreğim sana muhtaç…
ruhum sana muhtaç…
uzun oldu bu sefer ki dön geri..
bitir sana olan özlemimi
bense ağlamaktan bitap düştüm
sensizliğe yenilir oldum
bak yine ağlıyor gözlerim
gün geçtikçe artıyor sana olan özlemim,
Ey sevgili dön hadi !..
Ekleyen : Altan Yılmaz - Yazar : Mine Güven
Yeni tanımaya çalıştığım bu evin penceresinden gökyüzüne bakıp bakıp ağlıyorum.
Bayramlarda iki kuruşluk oraya buraya atılmış bayram şekerleri gibiyim.
O kadar çok ağlıyorumki pastırma sıcaklarında yağmur yağıyor yüzümün en hüzünlü yerine.
Bu aralar herkezin eline bir bavul tutuşturup hayatımın en uzak yerlerine gönderiyorum.
İşte bir gece daha başladı,
Mutsuzluğumu perçinleyen bir gece daha…
Ardımda bıraktığım o yılların bütün olmamışlıkları bir anda süzüldü yanağımdan.
İsyan noktasına gelmiştim bile…
Gülüşün, bana bakışın herşey güzeldi de
İçinde benim olan bir şey yoktu ki
Sana içimi açmakta mı erken davrandım seni sevmekte mi ?
Bilemiyorum daha kaç zaman,
Daha ne kadar dayanırım bilemiyorum…
Beni kanatan sensizliğin ta kendisi,
Üstelik yanımdayken çekiyorum sensizliği…
Ve bu sessiz çığlıklarım bir dağ oluyor bedenimde,
Sırtımda taşıyorum bütün çıkmazlarımı.
Resmine baktıkça hatırlıyorum benliğimi
Kendimi her defasında kaptırıyorum senin nehrine… (more…)
Gitme, desem
Gideceksin
Papatyaları boynu bükük düşleyeceğim
Çaresizliğime benzeyecekler
Sabahlara açılmak istemeyecek yine gözlerim
Herşey…boş gelecek
İstemeyeceğim güneşi
Soğuklar iyi gelecek
Ağlatan bir roman olacak yine hayat
Bıktığım bütün herşey
Yanımda yaşayacak
“kurtulamadım gitti!” diyeceğim
Öfkeler kıracağım, ellerim acıyacak
Anlamadığım şarkılar dinleyeceğim
Çok şey olacak seni hatırlatan
Eceli görmüş gibi, kaçacağım (more…)
