KalemKurusu

Kesik… Yine kağıda kanamakta kalemim, kalbinden kesik.
Sakırtılı umutlar üretmiyorum artık. Nadasa bıraktım, sürülmüş yorgunluğa bıkkın muştuları.
Oligarşisiyle daraldığım bu kente nöbet de ekleyemem artık.
Geceye iliştirilen yamalar hep kesik.
Acı motifler işliyorum gevher renkli bohçama.
Bu sefer de ilmekler ya bir fazla, ya bir eksik.
Tükettim sus pusluğu.
Şimdi geçişimli gürültülerle tükenmek ve hantal bir yatkınlık oluyor payıma düşen.
Ben ve satıhta dilsiz çığlıklarım var heceye düşen.
Tahminlerini kendine sakla ey hüznün mizanı!
Ben kendim ölçerim gözyaşımı da, acımı da.
Üzgün bir motif işliyorum yine ömürle dokunmuş bohçama.
Yine bir eksik, bir fazla.
Ölgün gözlerim adaya kürek çekmedeyken kaç kez asıldı hançerime kara çalı.
Bildiğim tüm sırların ketumluğu dilimde nöbet beklerken,
kaç kez kırdım gözyaşı barajıma set olmuş dalları.
Sonra yanaklarımı yakan iki damla yaş oldu, terbiyevi bir el tersiyle bulan kınını.
Ben, bıçaksırtı ağlamalarım kadar benim.
Ve kendi coğrafyamın tersliği kadar terstir kentimin kalem ucu.
Eksilerimle hiçleşiyorum. (more…)

Resimler çizmek isterdim sana…
Baktıkça, tüm gülücüklerin yüzünde yer almasını istediğim bir resim…

İkimizi öyle bir yaşıyorum ki, sen kendini bu kadar yaşamıyorsun. Ellerimde, bedenimde, dudağımda ve sarılışlarımda öyle tarif edilmez bir his var ki özlemek adına… Yüreğimi koysam masaya çürütürüm etrafta ne varsa…
Tek derdim sensin…
Tek derdim sen, biz ve ben…

Bir daha asla böyle sevemem ve bu aşk uğruna
Öyle göze aldım ki yaşamayı

Olur ya; kader bu örmüştür ağlarını, başarır kavuşturmamayı…
(more…)

gecenin karanlığında
bir gölge sokak lambasının altında
karanlığa bulanmış yatıyor
gözlerinde sabahtan kalma bir ışık
sabahı bekliyor belki öylece
belki de hasret gideriyor geceyle

gözlerinde sabahtan kalma bir ışık
altında karton yatıyor
elleri bacaklarının arasında.
gözleri yıldızlarda, bakıyor gökyüzüne
belki yıldızları saymaya devam ediyor
dün gece kaldığı yerden,
belki hayal kuruyor,
belki de kayacak bir yıldız bekliyor
en güzel dilekleri için

(more…)

Mücrim sevdalar beslemişim,
mahkum duygulara yoldaş olmuşum,
idam sehpalarından yaş(l)anmış aşkları toplamışım.
Cellatlarla cebelleşmelerim olmuş sayısız.
Her defasında kazanan ben olmuşum, kurtarmışım onları!
Aslında kaybettiğimi bilememişim.
Toplama aşklardan,
Yaş(l)anmış aşklardan payıma düşecekleri hesapsız kitapsız dalmışım,
Uluorta! Farkına varmışım sonraları ve cürüm işlemişim.
Ben katletmişim topladıklarımı. (more…)

bir gün daha bitti işte
bir gün daha yırttım takvimden
zaman gerçekten çok mu hızlı akıp gidiyor ?
he anne gerçekten çok mu hızlı?
ah benim akılsız kafam resim konuşur mu hiç 
yaşayanlara sorsana hem onlar daha iyi bilir
kusura bakma anne, ne olur darılma.
onlar bu işin ehli ya ondan öyle dedim.
ne de olsa onlar yaşıyor bizim gibi değil.
evet evet size dedim çok mu hızlı ?

(more…)

Birden haşin bir yel eser,
Hatırlatır uzakta olanlarımı,
Ve bir kısım unuttuklarımı.
Sonra kaparım gözümü,
Süzülür tenimde bu incelik,
Karıştırırım sözümü,
Cellat mı desem?
Melek mi desem?
Yoksa yar mı desem?
Yıkanırken rüzgarla
Anlarım aslında hatıralarımla
Yarin yarısı cellat yarısı melek..

(more…)

kedere bıçak çekip jilet atarlar cehenneme
tinerle ovarak cesaretlerini
mideleri tenha düşleri lâl
acıya sallanmış bir çift zardır gözbebekleri

(more…)

dünyanın bütün dillerinde sev beni
ama
Lazca sevişelim
horon tepsin dilimin dalgaları
kuzey kayalıklarında gövdenin

(more…)

kalbimi çekiç yaptım da düzeltemedim
hayatımın eğri büğrü kaportasını
ezikliğini bana kusuyor ustam
üstüpü gibi harcıyor çocukluğumu

kaynak tutmuyor heveslerim
dünden yarına kırılmışım
‘senin failin devlettir’ diyorlar
‘üreme bonkörü ailen bir de’
(more…)