KalemKurusu

Kış geldi ve gün ışığı direncini kaybedince insanların genelinde bir hüzün olur mevsimlik, bu zamanlarda işte en arızalı filmler nedense beni hep mutlu etmiştir, gerçi her zaman bu psikolojik yada anlamak için ekrana kitlenmeyi gerektiren filmlerden yana olmuşumdur… Bilmem belki de sorun bendedir (: Şimdi efendim öncelikle kış dedik ve bilirsiniz hüzün melankoli ve duygusallığın yoğun olduğu bir dönem, bazı dönemlerinde derin iç savaşların, beni kimse anlamıyorların bolca olduğu dönem… Romanların ve filmlerin yanı sıra radyo da çıkan şarkıya eşlik etmenin olduğu dönem… Sevgili ile sarılıpta ekrana kımıldamadan bakmanın hiç bir başka mutluluk ile değişmezliğini anladığınız dönem… Sarı yapraklar, yağmur, kar ve karanlık ….

Filmlere geçelim uzatmadan lafı… Dikkat bu filmler asla beğenilme kaygısı taşamayıp yapılacak yorumlara “hadi ordan” diyebilecek kadar kendini beğenmiştir …

Bunlar sevdiğim sorunlu filmler, ilerde başka kategorideki (gerilim-duygusal-fantastik) filmlerinde paylaşmayı istiyorum…

(more…)

Her gün okuldan çıktığımda yolum sinemadan geçerdi mutlaka. Sinemanın panosunda „Das Parfum“ posterine hep gözüm takılırdı ve film bizzat isminin kendi içinde zıtlık oluşturduğu için ilginç olduğunu düşünürdüm. Posterde güzel resmedilmiş bir kadın, gül yaprakları; yani koku hoşluğu temsil ederken, ardından bir katilin çıkması garip geliyordu bana. Filmi seyretmek ancak modası geçtikten sonra nasip oldu. Beğendim.. ben de herkes gibi çok etkilendim hikayeden. Hatta Barış’a söyledim ve izleyince o da ayni fikirdeydi. Böylece bu ortak yazıyı yazmaya karar verdik. Koku filminin aslı Alman yazar Patrick Süskind’in 80’lerde kaleme aldığı romana dayanıyor. Okumadığım için henüz bir kıyaslama yapamayacağım ama yaptığım araştırmalara göre hemen hemen herkes filmin, kitabı yanında çok basit düştüğünü yazmış. Daha önce denemelerde bulunulmuş olmasına rağmen filmi çekmek te 2006 yılında Tom Tykwer’e kısmet olmuş.

(more…)

Hayat dediğin nedir ki ; vesaire vesaire…

Tunç Başaran sıradan bir hikayeyi bile izlenir hale getirmeyi başarmış.
Türk Sinemasının 2. kuşak yönetmenlerinden olan Tunç Başaran, komedi ve trajediyi kendi kabında harmanlayarak, elinde bulunan sıradan senaryoyu abartısız, olduğu gibi çekerek filmi izlenir hale getirmeyi başarmış. Bu sıradan senaryoyu Tunç Başaran değil de, başka bir yönetmen filmleştirseydi bu yazıyı yazacağımdan açıkçası pek emin olamazdım…
(more…)

Ayrılık ne biliyormusun..? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne tren bileti ceplerimizde, nede turna katarı gökyüzünde… Ayrılık; Sadece unutulmaktır !..

Kötü İnsan, karanlık insan… Dünya; Çıkardığı basit bir ses kaba bir hece bile hakim ve güçlü olmaktır onun için. Bu duygularla bir derinlik kazandığını sanar. Bu yüzden düşünmek bulutlardan haz almak kadar uzak, gereksiz ve boştur. Büyük babalarından ona kalan miras sadece tükenmektir. Her hareketine hikmetler kazandıran budala aynalar karşısında küçümsemenin bencilliği ile bakar kendisine… Onların inandığı tek şey yalandır. Onlar ancak yüksekte olunca yaşadıklarını anlarlar. Yalnızlık derin uykularına gelen ve hiç göremediği bir duygu olmuştur her zaman. Bİr ütopyası yoktur zaten ne olduğunuda bilemez. Kullandığı eşyalar bile ondan daha uzun ömürlüdür. (more…)

Sıfır dediğimde, 2007 yılında, Gökhan Yorgancıgil yönetmeliğinde çekilmiş, içinde psikoloji, sembolik, masal ve gizemi bir arada bulunduran; ayni zamanda bilimle mistisizmin karşı karşıya geldiği, yer yer aynı safa geçtiği bir tür dram filmi. Senaryo, gerçek bir hikâyeden esinlenerek Sekans Senaryo Grubu tarafından kaleme alınmış. Oktay Kaynarca, Damla Tokel, Görkem Yelten ve Hazım Körmükcü gibi tanıdık isimler kendilerine tam da oturan rollerde canlandırıyorlar karakterleri. Aslı (D. Tokel), Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencisidir. İçine kapanık, az konuşan, sade giyimli, yani tutuk; fakültedeki ve çevresindeki herkesten ayrı olduğu belli olan (çizimleriyle örneğin), hocalarının gözünde önemli olan, çok ta kendi halinde bir kızdır. (more…)

Yaşar Usta !..

Bak beyim, sana iki çift lafım var…

Koskoca adamsın, paran var, pulun var, binlerce kişi çalışıyor emrinde… Yakışırmı sana ekmekle oynamak..? Yakışırmı bunca günahsızı, çoluğu çocuğu kar’da kışta sokağa atmak, aç bırakmak..? Ama nasıl yakışmasın ki… Sen değilmisin öz kızına bile acımayan, bir damlacık saadeti çok gören, anlıyormusun beyim bu çocuklar bir birlerini seviyor.. Ama ben boşuna konuşuyorum, sevgiyi tanımayan adama sevgiyi anlatmaya çalışıyorum.. Sen büyük patron, milyarder, para babası, fabrika sahibi Saim Bey… Sen mi büyüksün… Hayır Ben büyüğüm, Ben Yaşar Usta, (more…)

Acaba aranızda benim gibi yıllarca o’nun geleceğini umut ederek bekledi, sizi bilmem ama ben hem rüyalarımda o’nu gördüm hemde o gelecek diye yüzlerce mektup yazdım onardım pas tutan yüreğimi şimdi çok iyiyim çünkü o var ve bırakmıyacağım asla…

(more…)

Sanırım bu filmi izlemeyen kalmadı, şayet izlemeyenler varsa hiç durmasınlar bence !.. Uzun zaman önce gösterimi olan film ve hatta tv’lerde bile yayımlandı, uzun zaman geçmiş ama sen yazıyorsun “neden” diyenler olur… Dün gece kardeşimle beraber yeniden izledim filmi, onun izlemesini istediğim için ve bir kez daha anlıyor insan aşk’ın bu şekilde olmasını… Yani aslında birini çok sevdiğini onun bilmesinin hiç bir önemi olmadığını çünkü o bilince senin onu ne kadar çok sevdiğini, günümüzdeki ilişkilerde çok basitleşiyor ve kaçma-kovalama işine dönüşüyor. Seveceksin kardeşim dünyayı dolu dizgin ama o bunun farkında olmuyacak. Film hakkında kısa bir bilgi özetlemek gerekirse; (more…)

(more…)