KalemKurusu

Lay la lay la lay lay lay

Şarkı söylemek ömrü uzatırmış. Yapılan araştırmalar bunu gösteriyor. Daha geçen hafta neler yazdığımı hatırlıyorum. Evet bir hafta sonu daha geldi, koştura koştura hem de. Dün muhteşemdir. Harikulade. Öğle saatlerinde iş arkadaşlarımızla önce kemeraltına sonra da konak’a doğru harika bir gezinti. Durun durun bu kadarla bitmedi. Hemen konak iskelesinin yanında bir tepe var. Merdivenlerle çıkılan. Aşıklar Tepesi deniyormuş. Daha dün öğrendim. Neyse…

Konaktan, bostanlıya kadar vapurda ki süre içerisinde o kadar eğlendik o kadar mutlu olduk ki. Bostanlı gerçekten güzel. Karşıyaka gibi olmasa da…

Akşam saatlerine kadar,bir ağacın gölgesine çökülmüş vaziyette bazen uzanarak bazen de birbirimizi peşleyerek harika bir gün yaşandı.Ben öncelikle o arkadaşlara teşekkür etmek istiyorum.Yaşattıkları güzel dakikalar için.Hele bostanlı iskele çıkışında ki kadının;’Sen staund up yapsana!..’ sözü hala güldürür..

Ben değişiyor muyum?Yoksa büyüyor muyum.Hayır.Büyükler gibi davranmayacağım.İçimde ki çocuğun uçurtmalarını yine gökyüzüne göndereceğim.Balonları yine patlatacak tekrar şişireceğim.Sırf,içimde ki çocuğun üzülmemesi için.

Hissedebildiğim tek şey,barışmak.Evet.Son günlerde neden her anımda barış esintileri esiyor.Daha bir sürü yapacak işim var.Yarım kaldın biliyorum ama napalım..Görüşmek üzere.

Ha bu arada,umarım bu hafta sonunu en güzel şekilde geçirir.Yeni bir haftaya;dinamik sağlam bir şekilde giriş yapabilirsiniz.Ben ise kaybettiğim sesimi tekrar geri kazanmaya çalışacağım.Biraz kısıldı da.O yüzden fazla konumsak istemiyorum.Sesimin tonu bile insanları gülme krizine sokuyor…Mutluuuuu olmak var yaaaa…