KalemKurusu

Bedeli bu olmamalıydı… Yaşadığım ya da yaşadığımı sandığım şey her neyse böyle yaşanmamalıydı. Şimdi tekrar kendimle başbaşayım..! Solan çiçeklerime, dökülen yapraklarıma, kaybolan yarınlarıma yanıyorum umarsızca. Birine gerçekten güvenmenin huzurunu yaşarken, gerçekten sevmiş ve sevilmişken, tam herşeyden vazgeçmişken yıktı beni bu fırtına… Yeşeren yapraklarımı, açan çiçeklerimi kopardı ve savurdu bedenimden çok uzaklara… Umutsuz, çaresiz, çırılçıplak bıraktı beni… Geçtim yarınlarımdan, saatlerini saymaya başladım hayatımın. Köklerim sımsıkı sarıldığı,hayat bulduğu topraktan vazgeçmişcesine bıraktı kendini. Tutunamıyor, ayakta duramıyor,sendeliyordum. Yetinmek kalmıştı bana yaşadıklarımla çünkü artık yaşanabilcek birşey kalmamıştı… Çok ağırdı bu bedel… Haketmişmiydim bilmiyordum ama ağırdı. Yazı umutla bekleyen bedenim bir fırtınayla yok olmuştu. Olması gereken,yaşanması gereken bumuydu..? Kim bilebilir ki…

Gönderen : polyanna - Yazar : Gizem Aydın