Kısa
Kederli bir yazı olacak biliyorum…
Ama ne yapayım, ben hep kederli yazıları seviyorum…
“Bir varmış bir yokmuş”lu cümlelerle başlamak isterdim aslında. Ama masalımsı değil yaşadıklarım. Aşküstü ve sevgiötesi bir durumları yok aslında. Herkesin yaşadığı gibi işte, biraz acı, biraz daha acı ve biraz daha acı…
Her zaman kolay olmaz bir yazıyı paylaşabilmek. Kendini bir insan tadında bir kağıda dökebilmek ve sıçratmamak etrafa…
“Biri gelir biri gider”li cümleler de kurmak istiyorum aslında. Ama sallayabilecek biri değilim işte. Biri geliyor ve kalıyor. Bir diğeri bir sonraki durakta ve hep gelmeyi bekleyen kalbimi bekliyor. Benim kalbim ne kadar ona giderse gitmek istesin, gelen gitmiyor…
Bir hafif yük arabasına yüklenmiş ağır sorumluluklarla ilerlemeye çalışsam da ben, polisler rahat bırakmıyor. Ehliyetime “bir sonraki aşka kadar” el konuluyor, ama bir sonraki aşka gidebilmem için ehliyetim gerekiyor…
Kısa bir yazı oldu biliyorum…
Ama ne yapayım, ben böyle kederli şeyleri, kısa yazılarla anlatıyorum…








