KalemKurusu

Aynı sokakta oturuyorduk
Hergün bir kızla gelirdi eve
Adı esrarengizdi
Herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi
Fakat kimse gerçeği bilmezdi
Kirli sakalları vardı, yeşil gözlü, sarışındı
Mahallenin kızları hayrandı ona
Bense nefret ederdim
Hiç kimseyle konuşmaz, sadece gelip geçerdi
Birgün onunla yolda karşılaştık
Çok güzel yüzü vardı
Bana gülümsedi, şaşırdım
Ama yinede onu sevmezdim
Fakat o çok farklıydı
Gece boyunca lambası yanardı
Uyumak yerine onu sevmezdim
Onu sevmediğim halde
Herşeyiyle ilgilenirdim
Yavaş yavaş onu izlemeye başladım
O an anladım ki hep kendimi kandırmışım
Ona karşı hissettiklerimin hepsi sevgiymiş
O artık eve gelmeden uyuyamıyordum
Yanına gelen kızları kıskanırdım
Herkes onun kötü olduğunu anlatınca hep onu savunurdum
Onunla karşılaşmak için kapıda durdum
Onu yine yolda gördüm
Bana göz kırptı
Yanımdan geçerken onu çağırdım
Acelem var “küçüğüm” dedi
Bana aramızdaki yaş farkını hatırlattı
Ama benim için yaş farkı önemli değildi
Karar verdim ona ilanı aşk edecektim
Yolunu bekledim, birgün onu yine gelirken gördüm
Peşine düştüm
O eve girdi
Biraz bekleyip kapısını çaldım
Açtı “ne var küçüğüm” dedi
Adımı söylemeden SENİ SEVİYORUM dedim
Gülümsedi cevap vermedi
“Evet” dedi, “ne evet” dedim
Konuşmadı, koşarak uzaklaştım
Bir ay boyunca evden dışarı çıkmadım
Birgün mahallemize ambulans geldi, onun evine girdi
Sedye ile çıkardılar onu
Önümüzden geçerken “bende seni küçüğüm” dedi

BARIŞ AKBALI
28/MART/1998