KalemKurusu

Yürek yakardı bazı sabahlar
Güneşin doğuşu, içimde aydınlanır bir an parıltıyla kaptırdığım gözlerimi, nefti çekilirdi.
Ve zaman vardı, hızına yetişemediğim, geçmişi ve geleceğiyle
Ve yaşanmışlık vardır unutamamacasına
Bir çift gülen göz arardı bilirdim, bir gamzeye esir olacak kadar severdi
Kaçak bir sevda düşerdi yüreğime
Hayaller heyecanlar pervasızca yol alırdı
Önü ardı, sağı solu, olmayan bir hülya, bir rüya, dalıp düştüğüm kör kuyu adeta…

Ve sabahlar olmasın yüreği zemheri kör kuyulara bırakan
Ve geceler ses versin sessizliği bastırırcasına
Çığlık çığlığa..
Nefes nefese
Sitemkar ve isyankar
Ve çığlıklar akarken gözlerimden
Ardına kadar açılmalı bütün kapılar ve belirmeli suretin esirliği
İzin vermeli, yakıp kavurmalı ve sorgulamamalısın fatihleşen hıçkırıklarımı…

Masal değildi rüyalara dalışım, ve hayallerle süslemem
Yalan değildi çığlıklarımı suskunluğumda gizlemem

Ve gözlerim yine gülecekti, gözlerim İstanbul’a bakarken
Dilsiz karanlıklara sunarken gözleri mi, ve üşürken, sarılırken bir bez parçasına,
Ve ne vakit yüküm ağır gelirde sığınırsam duvarlara
İçten içe çığlıklarım büyür.

Ve bilirsin ki sevdiğim sana dair yazılan her cümle ayrı bir ben taşır yükü ağır

Göz görmüş, ten dokunmuş, söz vurmuş…
Ve bil ki sevdiğim, cennetimsin…

11.07.08
20:40