Ekleyen : Barış Akbalı
Tarih : 23 Kasım 2007
Kategoriler : Mektuplar
Yorum Sayısı : 0
Yazıya, Yorum Yapabilirsiniz. yada Geri izleme yaparak sitenizde yayınlayabilirsiniz.

Hayatım boyunca en çok ilgimi çeken duygu sevgi olmuştur.
Çünkü çok tuhaf ve gizemli bir şey.
Yaşamınız boyunca bir şeylere sahip oluyorsunuz ya da
sahip olduklarınıza köle ama mutluluğu ve
anlatamadığım huzuru yalnızca sevgide bulabiliyorsunuz. 
Kimsenin anlayamayacağı kadar güçlü olan bu duygu,
yaşama ait her güzellikte ve emekte kendini saklıyor.
Didinenlerin ve onun değerini bilenlerin onu bulmasını bekliyor.
Peki biz ne yapıyoruz?
Yakınımızda duran sevgiye sıradan bir duygu muamelesi yapıyoruz.
Sabah kalkıyorsunuz akşam yatıyorsunuz.
Bu zaman diliminde yaşadıklarınız ve hissettikleriniz.
Belki yıllardır aynı şeyler ve aynı bakışlardan ibaret.
Yaşam, oyununu her gün titizlikle sürdürüyor ve
bizi göremediğimiz bir çıkmaza götürüyor.
Sıradan şeyler yapıyoruz. Bir ara anlar gibi oluyoruz belki ama
sonra hayat bize “devam et” diyor.
Biz de sadık sıska ruhlar gibi hemen “tamam” diyoruz.
Oysa içimizde anlatamadığımız bir boşluk belki de bir karmaşa var.
Neden tam olarak huzurlu değiliz?
Neden hiç ummadığımız bir şeyi başardığımızda bile
ruhumuzun derinliklerine kadar huzurlu olamıyoruz?
Belki de sorunun cevabı çok basittir. Sevgiyi görmüyoruz.
Belki de yıllardır yaşadığımızı sandığımız şey sevgi değilmiş.
Belki de yeni yeni anlamaya başladık gücünü veya
sevgiyi hissetmediğimiz zaman bizi etkileyen yan etkilerini.
Ya da feda edemiyoruz.
İçimizde demir atan gururumuzu yenip insanların gözlerine bakamıyoruz.
Ya da sadece sıradan “canım, cicim”
sözcüklerine tıkıştırıp yapay sevgiyi yaşamaya gülücüklerle ama
içimizdeki karanlıkla devam ediyoruz.
Bence biz bizim için ne önemliyse onun için ölüyoruz.
Hayat, kartlarını ve senaryosunu bizim isteklerimize ve
hayallerimize göre belirliyor.
Zaman evimizin sıradan duvarındaki saatten okunmuyor artık.
Zaman korkuyla dolu ruhumuzun tam kalbinde çalışıyor.
Ve bizi üzerine bastığımız toprakta ayrıcalıklı kılacak
tek şey olan sevgiyi istiyor.
Zamanı durdurmanın tek yolu ve belki de zamanı yok etmenin tek
yolu sevmek ve bunu içine gömüp bütün güzelliğiyle gözlerinize yansıtmak.
Bugün bile sevdiklerinizi anlamak ve onlara
verdiğiniz parçalarınızı ziyaret etmek için geç değil.
Gerçek sevgi insanların türettiği kelimelerde değil,
anlamaya çalıştığı ruhunun derinliklerinde yaşar.
Hiç bir şeyin bitmesini istemiyorsanız,
sonsuzluk kapısından geçebilen tek olguyu yaşayın.
Sevmekten başka çaremiz yok..!