KalemKurusu

Mücrim sevdalar beslemişim,
mahkum duygulara yoldaş olmuşum,
idam sehpalarından yaş(l)anmış aşkları toplamışım.
Cellatlarla cebelleşmelerim olmuş sayısız.
Her defasında kazanan ben olmuşum, kurtarmışım onları!
Aslında kaybettiğimi bilememişim.
Toplama aşklardan,
Yaş(l)anmış aşklardan payıma düşecekleri hesapsız kitapsız dalmışım,
Uluorta! Farkına varmışım sonraları ve cürüm işlemişim.
Ben katletmişim topladıklarımı.

Eksiltmişim yüreğimin küflerini.
mücrim sevdalara karşı mücrim olan ben olmuşum.
sonraları aklımla hareket etmeyi öğrenmişim.
Biliyormuşum aslında ama, akıl edememişim.
Yaş(l)anmış aşklardan bir hâyır gelmeyeceğini bilince de
nadasa bırakmışım yüreğimin sevda yanlarını.

Şimdi uzun zaman geçti aradan. Seni buldum nadas ertesi bir
çiğdem kokusuyla, bir tütsü buğusuyla.
Sen geldin bir nadas ertesinde, pencere önü hatmilerle birlikte.
Seni buldum nadasımın ertesinde, aşk tadında, sevda yangınında.
Sevda yangınım oldun “mor gevher” adında. Duruluğunda yıkayan su,
yangınında yakmayan ateş oldun bana.
Mecnun’un payitahtında Leyla ne ise kat be kat fazlası oldun bana.
Fatih’in saltanatında İstanbul neyse,
saltanat kadar büyük yüreğimde İstanbul oldun bana.
Daha bir sevdim İstanbul’u gözlerinde,
boğaz’ı daha çok sevdim senin yanında.
Haliç’teki balıkları, martıları.
En çok da yüreğindeki serçeleri!
Beni sana taşıyan o minik serçeleri.

Seni yaşatacağım sevgilim!
Bu yürekte sonsuz olacaksın Rabbin izniyle.
Nadasa bırakmayacağım bu yüreği artık.
Zira en güzel mahsulünü topluyorum nadas ertesinde,
Çiğdem kokusunda, tütsü buğusunda.

Gevher ‘ime  ithafen